اسم روستاهایمان به زبان کسانی است که در شهر ما زندگی نمی‌کنند.

رادیو و تلویزیون به زبان کسانی است که در شهر ما زندگی نمی‌کنند.

تابلوهای راهنمایی و رانندگی به زبان کسانی است که در شهر ما زندگی نمی‌کنند.

کتاب و دفتر و قلم به زبان کسانی است که در شهر ما زندگی نمی کنند.

رستورانها غذا را به زبان کسانی سرو می‌کنند که در شهر ما زندگی نمی‌کنند.

هیچ کس در این شهر به زبان کسانی که در شهر ما زندگی نمی‌کنند صحبت نمی‌کند.

هیچ کس کسانی را که در این شهر زندگی نمی‌کنند را نمی‌شناسد.

اگر روزی یکی از کسانی که در شهر ما زندگی نمی‌کنند را ببینم، خواهم پرسید:

چرا می‌خواهید کسانی که در شهر آنها زندگی نمی‌کنید به زبان شما صحبت کنند؟