انتظار تغییر اساسی در مغان را نداشته باشید .زیرا « نوح نجه قویموشدو ایلجئدیر » .اگر به لیست ارائه و مورد اشاره در گروه ها نگاه کنید برخی از آنها آزمایش خود را پس داده اند برخی نیز در حوزه کاری با عملکردشان خود را نشان داده اند و آن اندک باقی مانده ته جدول نیز مطابق معمول با عنادی که از انتخابات دارند باید حتما در لیست باشند.

با یک جمله خلاصتان کنم « مغان عوض شدنی نیست » اگر تعریف است استرابون از دشت حاصل خیز آن نبود عطایی زیستن را به لقایش می بخشیدم . تنها اگر بدشانسی داشته باشید و عزیزی را از دست داده باشید می توانید فخر کنید که در مجلس عزا شخصیت های با شلوار و کت اتو کشیده شده ببینید و دلتان را به این موضوع مشغول کنید که فرد مهمی شده اید .و یا اینکه در بازار افرادی دور شما را بگیرند و برایتان ابراز اخلاص کنند .البته هستند کسانی که واقعا دو روز پادشاهی را به چهار سال حسرت و افسوس عوض می کنند و تا آخر عمر و لب گور نمی دانند که نه کسی بودند و نه کسی آنها را جدی گرفت.

مغان دچار مرض طایفه گرایی است و گریزی از آن نیست .درست است که شهر ما وسعت پیدا کرده و گمان می رود نظام شهروندی را تجربه می کند اما نه چنین بوده و نه شده است. انتخابات در مغان کارناوال قدرت قبیله ها و طایفه هاست .به ندرت اشخاصی پیدا می شوند که با فکر و اندیشه خود رای می دهند .میزان رای بستگی تام به تعداد طوایف و هزینه مالی طرفین دارد جای خوشبختی است که در ده روز مانده به به رای ،طبقات ضعیف مادی حداقل می توانند به اندازه کافی چای بنوشند و خرما صرف کنند حتی برای صرف شام میهمان نیز شوند این یکی واقعا تضمین شده از طرف منتخبین می باشد البته نباید از یاد برد که خرید رای نیز چندان دور از دسترس نیست .مطمئنن من نیز یک رای بیشتر ندارم اما نمی دانم با این یکی رای چگونه کنار بیاییم و در کدامین صف به ایستم .