"ما نتوانستيم زانوی شما را از گردنمان برداريم".

بیش از ۴۰۰ سال است که سیاه پوستان به حاشیه رانده شده اند زیرا آمریکا زانوی خود را بر گردن ما نگه داشته است. ما در مدارس کم هزینه ای که شما ما در آن قرار داده اید درس خواندیم اما شما زانوی خود را بر گردن ما گذاشتید. ما می توانستیم شرکت ها را اداره کنیم و در خیابان ها سرگردان نباشیم ، اما شما زانوی خود را روی گردن ما گذاشتید. ما مهارت های خلاقانه ای داشتیم ، ما هر کاری که دیگران انجام می دهند می توانستیم انجام دهیم ، اما ما نتوانستیم زانوی شما را از گردن مان برداریم . اتفاقی که برای فلوید افتاد هر روز در این کشور ، در آموزش ، خدمات درمانی و در هر زمینه ای از زندگی در آمریکا روی می دهد. ما باید به اسم جورج بایستیم و بگوییم زانوی خود را از گردن ما بردار.

در مورد آمریکا ی بزرگ صحبت می کنید. بزرگ برای چه کسی؟ ما اولین بار آمریکا را برای همه بزرگ می کنیم. این آمریکا هرگز برای سیاهان بزرگ نبوده است. هرگز برای لاتینها هم نبوده است. هرگز برای دیگران هم بزرگ نبوده است. حتی برای زنان هم نبود. زنان هم در این کشور برای رسیدن به حق رأی مجبور به راهپیمایی شدند. اکنون زمان پاسخگو کردن سیستم دادرسی کیفری است و اکنون بیش از هر زمان دیگری امیدوارم که این تغییر اتفاق می افتد....یکی از ما [سیاه‌ها] از خانواده‌ای تک‌سرپرستی بیرون آمد،‌ خودش را بالا کشید، تحصیل کرد و شد رئیس جمهور ایالات متحده و شما از او گواهی تولد می‌خواستید. چون نمی‌توانستید زانویتان را از روی گردن ما بردارید...دلیل این که ما در سراسر دنیا تظاهرات می‌کنیم این است که ما هم مثل جورج نمی‌توانیم نفس بکشیم. نه به خاطر اینکه ریه‌هایمان مشکل دارد، چون شما زانویتان را از روی گردن ما برنمی‌دارید.

این راهپیمایی های اخیر به وی نشان داده اند این زمان و فصلی متفاوت برای ایجاد تغییر است.وقتی سفیدپوستان را در راهپیمایی دیدم که بیشتر از سیاه پوستان هستند مطمئن شدم که که این زمان و یک فصل متفاوت است.