فیلمی در مورد تحولات ژاپن در اواخر قرن نوزدهم و گذار از جامعه سنتی با سبک زندگی سامورایی به دنیای مدرن.

روایت تعارضات فرهنگی و اجتماعی که در این بین رخ میده و در نهایت منجر به جنگ بین سامورایی‌ها با پیشینه فرهنگ چند هزارساله و پایبند به شمشیر و سلاح‌های ستنی و ارتش نوین ژاپن مجهز به توپ و مسلسل و از بین رفتن همه سامورایی‌ها می‌شه؛ به‌جز یک سامورایی امریکایی! (با بازی تام کروز) که در یکی از جنگ‌های قبلی به‌دست سامورایی‌ها اسیر می‌شه. این شخص در اصل برای آموزش نظامی ارتش ژاپن استخدام شده ولی بعد از اسارت شیفته سبک زندگی سامورایی‌ها می‌شه و ... احتمالاً خیلی از دوستان این فیلم جذاب رو دیدن...

چیزی که امروز توجهم رو جلب کرد، دیالوگ نقش امپراتور ژاپن در سکانس پایانی فیلم بود. جایی که بعد از اطلاع از کشته شدن سامورایی‌ها توسط مستشار آمریکایی می‌گه: ما راه‌آهن، توپخانه و مسلسل به‌دست آوردیم و پیشرفت کردیم، ولی هویت‌مون رو از دست دادیم و من نمی‌خوام این مسأله ادامه پیدا کنه.

و بعد از اون بود که پیشنهاد قرارداد جدید توسط سفیر وقت امریکا رو رد می‌کنه.

این‌ حرف‌ها شما رو یاد چی می‌ندازه؟ من به شخصه یاد ترک‌هایی می‌افتم که نژادپرستی و فاشیسم سیستماتیک دوره رضاخانی و پهلوی دوم و جعل، تحریف، ممنوعیت و مصادره هویت، فرهنگ و زبان ترکان و کمابیش سایر اقوام غیرفارس ایران رو با اقداماتی مثل احداث راه‌آهن و ... توسط رضاخان توجیه می‌کنند.

و جالب این که از نظر تاریخی هم، دو دوره زمانی اشاره شده در بالا نزدیک به هم هستند. ولی تفاوت در اینجاست که ژاپن تحت رهبری امپراتور «میجی» و با حفظ هویت چندهزارساله و میراث فرهنگی، اجتماعی و اخلاقی جامعه خودش، تونست به ابرقدرت بی‌بدیل آسیای دور و منچوری و قدرت اقتصادی دنیا تبدیل بشه و حتی روسیه قدرتمند رو در جنگ شکست بده و ... جنگ جهانی دوم و شکست و تحقیر ژاپن و بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی و ... و باز هم برخاستن ژاپنی‌ها از خاکستر ویرانی و ... و جایگاه کنونی ژاپن در دنیا...
برگردیم به ایران و ارتش نوین ۱۲۷ هزار نفره رضاخان که حتی یک روز هم نتونست در برابر تهاجم و اشغال شوروی در جنگ جهانی دوم مقاومت کنه و ... و وضعیت فعلی و جایگاه ایران در دنیای امروز...

من بیش از این قضاوتی نمی‌کنم. ولی فکر می‌کنم فکر کردن به این موضوعات می‌تونه برای همه ما مفید باشه.