بر کسی پوشیده نیست که تبریز شهر تاریخی می‌باشد و از این حیث اماکن تاریخی بسیاری را در خود جای داده است.

اماکن تار‌یخی شهر بیانگر هویت، اصالت و قدمت آن شهر می‌باشد و علاوه بر آن در عصر کنونی منبع درآمدی برای کسبه و مردم محسوب می‌گردد.
بر این اساس حفاظت و ترمیم آثار باستانی و تاریخی مهم و اختصاص بودجه و انجام اقداماتی در راستای بازسازی و پیشگیری از تخریب این آثار ضروری است.
وضع آشفته‌ و درهم برهم آثار باستانی تبریز در اثر بی‌توجهی یا وعده‌های تو خالی مسئولین به داغی ‌‌بر سینه‌ی مردم درآمده است.

بازار بزرگ تبریز که بزرگترین بازار مسقف جهان می‌باشد و در لیست میراث یونسکو ثبت شده است. اما همچنان در وضعیت نابسامان و نامطلوبی مثل سایر ابنیه‌ی باستانی تبریز : مقبرةالشعرا، ارگ علی‌شاه، مسجد کبود، ربع رشیدی و ... قرار دارد.

در ۱۸ اردیبهشت ۹۸ آتش‌سوزی گسترده در سرای ایکی قاپی‌لار رخ داد، مهار آن چندین ساعت طول کشید و موجب تخریب بخشی از بازار تاریخی تبریز و از بین رفتن اموال کسبه و مغازه‌داران شد.
آتش‌سوزی و خسارت برای بار نخست نیست که در این بنای تاریخی و مهم روی می‌دهد بلکه تکرار مکرراتی است که در سال ۸۸ در سرای ایکی قاپی‌لار قبل از ثبت جهانی شدن این اثر اتفاق افتاده بود...!
اشتباهی است که با جدی نگرفتن امر ترمیم و بازسای بنا و اتصال برق در این مکان رخ داده است.
سوالی که ایجاد می‌شود، در پی ثبت جهانی بازار تبریز و اختصاص بودجه از سوی یونسکو برای حفظ و نگهداری این اثر، بودجه‌ی اختصاصی در کجا هزینه شده است؟

کاملا واضح است که خواست عمومی مردم آذربایجان حفظ، نگهداری و زیباسازی تمام ابنیه‌ی باستانی به جای تخریب و عدم محافظت از آثار تاریخی شهر تبریز بوده، همچنین جبران خسارت مالی و کمک دولت برای کسبه‌ی مال باخته و مغازه‌داران در آتش‌سوزی ایکی قاپی‌لار بازار تبریز می‌باشد.