جعفر جوزانی در مرداد ماه امسال در مصاحبه با خبرگزاری فارس ( فارس ۱۳۹۷/۵/۳۰) ضمن تاکید براینکه در صدد ساختن فیلم کوروش کبیر است ، با اشاره به سفر خود به شهرستان ملایر ،این شهر را برای برداشت سکانس‌های از این فیلم انتخاب کرده است.

جوزانی که با فیلم « ایران برگر » خشم و نفرت همشهریان و هم ولایتی های خود را در کارنامه خود به ثبت رسانده است این بار داوطلبانه به سراغ سوژه ای رفته است که چه از حیث واقعیت های تاریخی و چه به لحاظ شرایط سیاسی و نیز هزینه سرسام آور آن در مظان نقد و انتقادات جدی و صریح قرار گرفته است . با توجه به اینکه منابع تاریخی موجود در مورد کوروش بسیار اندک و در عین قلت، پاره ای از آن نیز فاقد اعتبار است ، ساختن فیلمی تاریخی از این شخصیت بیشتر به مضحکه می ماند تا واقعیت . در واقع منابع تاریخی آنگونه به کوروش نگاه نمی کنند که پارسیان در اثر تبلیغات پهلوی از آن برداشت می کنند .بی شک این فیلم به دلایل سیاسی صرف ساخته می شود و یک سویه نگری آن از همین حالا صدای منتقدان را در آورده است . آرمان آرین ،اسطوره شناس و پژوهشگر تاریخ ، فیلم کوروش را یکی از فجایع بزرگ تاریخ سینمای ایران می داند و معتقد است فیلمنامه کوروش از بی مایگی بزرگ رنج می برد . فیلمنامه از بعد تاریخی دچار اشتباهات اساسی است ،برخی شخصیت ها جنبه اسطوره ای دارند همانند وجود رستم و سهراب در لشگر کوروش ، و در نهایت سطح دیالوگ ها بسیار پایین و صحنه پردازی آن دوچار ضعف های اساسی و خدشه دار
است( خبرگزاری مهر ۱۳۹۷/۲/۳۱) .

فیلمنامه کوروش توسط علی معلم از عناصر اصلی پان ایرانیست نوشته شده است و معلم در این سناریو از کوروش فردی آرمان گرا و از شخصیت های مادی و ایلامی و بابلی چهره ای خبیث و حیوانی که فاقد تمدن و فرهنگ هستند به وجود آورده است ، در بخشی از فیلمنامه که بنده از طریق اینترنت آن را خواندم مبارزه کوروش با آشوریها و شاه آنها تصویر شده است و معلوم می دارد که مولف فیلمنامه یا از تاریخ بی خبر است و یا اینکه کل تاریخ بین النهرین را به کام کوروش و پارسیان می ریزد .زیرا همه ما می دانیم که آشورها توسط مادها از بین رفتند بی آنکه در آن موقع اثری از کوروش بوده باشد . معلم برای تکریم شاهنامه و باز کردن پای پان ایرانیست ها برای یافتن سرنخ های از وجود کوروش در شاهنامه ،رستم و سهراب را در رکاب کوروش قرار داده است تا بتواند موجودیت پارس ها به مثابه آفریننده تمدن و روشنایی تاریخ را به کل خاورمیانه تعمیم دهد .

اوج این هنر و تفاخر ملی و نژادی در این نکته اساسی نهفته است که هزینه ساخت این فیلم از هفتاد میلیون دلار بالا می زند ( روزنامه ابتکار ،۱۳۸۹/۵/۶) طبق یک برآورد ،کل هزینه ساخت این فیلم ۱۰۰ میلیون دلار تخمین زده شده است . اگر به وضعیت دلار در بازار امروزی نگاه کنیم در این صورت جوزانی کاری کرده است کارستان . زیرا کل هزینه جشن های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی دویست میلیون دلار و به تعبیر ویلیام شوکراس سیصد میلیون دلار بوده است . حال آنکه اگر نرخ تورم و شاخص دلار به ریال یا تومان را بین این دو دوره مقایسه کنیم ، بنده فکر می کنم آقای جوزانی رکورد گینس را به نام خود ضبط خواهد کرد .

اما در این میان برخی هنرمندان که سابقه ترک ستیزی عرب ستیزی دارند ضمن ابراز خوشحالی از ساخت این فیلم ،ان را مایه مباهات ایرانیان ارزیابی کردند داریوش ارجمند ،کتایون ریاحی با اشاره به سابقه تمدن ۲۵۰۰ ایرانیان ( پارسی ) از کوروش تعبیر به دردانه ما و جهان یاد کردند. اشاره به این نکته خالی از لطف نخواهد بود که آقای ارجمند و علی معلم جزو افرادی بودند که قبل از انقلاب به جشن های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی معترض بودند و حالا کاتولیک تر از پاپ شده اند .