اقبال السلطنه ملقب به سردار پسر تیمورپاشاخان از مقتدرین اواخر دوره قاجاریه در منتهی الیه شمالغرب آذربایجان در منطقه ماکو بود. وی مخالف سرسخت مشروطیت بود و معتقد بود مشروطه خواهان با تزلزل در امور مملکت سبب خواهند شد تا روس و عثمانی وارد آذربایجان شوند که متاسفانه هر دو مورد در سال 1288 شمسی و سپس جنگ جهانی اول مشاهد شد و آذربایجان جبهه نبرد دو دولت گردید.

کشتن اقبال السلطنه ماکویی از مقدمات به تاج و تخت رسیدن رضاخان بود و با تصرف ثروت این شخصیت آذربایجانی رضاخان توانست سرمایه ای جدی برای اقدامات تبلیغاتی خود و علیه قاجار را بدست اورد. امیرطهماسبی مدعی است که اقبال السلطنه درصدد بود با همکاری ترکیه آذربایجان را از ایران جدا کرده و با انضمام به آذربایجان شمال ارس در مقابل روسها بایستند. ادعایی که هنوز به اثبات نرسیده است. مخبرالسلطنه هدایت در این باره می نویسد: « در تبریز از مکنت اقبال¬السلطنه نقدا و جنسا حکایتها شنیده بودم. در مسافرتهای ناصرالدین شاه در خاک روسیه از شاه استقبال می کرده است. این فتح، صندوقخانه وزارت جنگ را اباد کرد. مدرس خواست راجع به اموال اقبال السلطنه استیضاح کند جنجال داخل و خارج مجلس مجال نداد و کسی نپرسید خزانه ماکو، کو.»

هدایت، مهدیقلی، خاطرات و خطرات، تهران نشر زوار، تهران 1375، ص: 361