چرا کیفیت پخش زنده‌ی بازی تراکتورسازی تا این حد پایین هست؟

آیا دوربین‌های پخش این تیم با تیم‌های فوتبال پرسپولیس و استقلال متفاوت است؟

من از بچگی علاقه‌ای به فوتبال نداشتم و از فوتبال ایران فقط شاید «کریم باقری» و «علی دایی» و «خداد عزیزی» و «عابدزاده» را می‌شناختم.

تا اینکه نام تیم «تراکتورسازی» به سال ۱۳۸۸ با سعود به لیگ برتر بر زبان‌ها افتاد. و من عاشق فوتبال و تیم تراکتورسازی شدم و همیشه نتایج این تیم را دنبال می‌کنم.

اصولا طرفداران تیم‌های فوتبال از بین نوجوانان و جوانان و از لایه‌های طبقه‌ی میانه‌ی یک جامعه شکل می‌گیرد.

شاید به جرأت می‌شود گفت که تیم فوتبال تراکتورسازی تنها تیمی هست که طرفداران این تیم را از کودک تا پیرمرد و از یک کارگر ساده تا نماینده‌ی مجلس و امام جمعه و از دانش‌آموزان اول ابتدایی تا اساتید دانشگاه‌ها شکل می‌دهد.

در بازی قبل حضور حجت السلام عظیمی قدیم و چند بازی قبل‌تر حضور امام جمعه‌ی تبریز آیت الله آل هاشم در بازی تیم فوتبال تراکتورسازی بیانگر این ادعاست.

واقعا چرا تیم تراکتورسازی تا این اندازه محبوب هست ؟

تیم تراکتورسازی صرفا یک تیم ساده‌ی فوتبال نیست.

تیم تراکتورسازی جای خالی یک حزب سیاسی و تشکیلات را برای ترک‌های آزربایجان پر کرده است...

تیم تراکتورسازی، نبود مدرسه و دانشگاه به زبان مادری را برای تورک‌ها را جبران می‌کند...

بازی‌های تیم تراکتورسازی محلی برای جبران و اعتراض به یک عمر تحقیر تاریخی و فرهنگی و ملیست که از دوران پهلوی برعلیه تورک‌ها شکل گرفته است.

تیم تراکتورسازی نماد هویت فرهنگی و اجتماعی ملت تورک تلقی می‌شود و تنها جایی هست که احساس «بودن» را لمس می‌کند...

در تیم تراکتورسازی تورکها صدای مظلومیت خویش و تبعیض و بی عدالتی نژادی و قومی را به گوش همگان می‌رسانند...

و...

بازی فوتبال تیم تراکتورسازی تبریز و ذوب آهن اصفهان را از تلویزیون نگاه می‌کردم. متأسفانه کیفیت پایین دوربین فیلمبرداری و پخش این بازی هر بیننده را آزار می‌دهد.

بر همه اثبات شده است که تیم تراکتورسازی پرتماشاگرترین تیم کشور است و با وجود هفتاد هزار تماشاگر در ورزشگاه، باز میلیون‌ها نفر از طرفداران این تیم بازی را از پای تلویزیون به تماشا نشسته‌اند...

زمانیکه کیفیت پخش این بازی را با کیفیت عالی و بالای بازی‌های تیم‌های پایتخت مثل استقلال و پرسپولیس مقایسه می‌گردد، به غرض ورزی و بی عدالتی مدیران و گردانندگان صدای و سیمای «ملی» می‌شود پی برد.

تقسیم بندی شهروندان این کشور به درجه یک و درجه دو تا کجا ادامه خواهد یافت خدا می‌داند...

کسانیکه نگران «وحدت ملی» و «واگرایی ملی» هستند باید ریشه و علل و دلایل کار را در اینجا بجویند و بقیه‌ی عوامل یقینا معلول این رفتارهای نژاد گرایانه‌ی پان فارسیستی هست...

شاید برد تیم تراکتورسازی مرهمی باشد بر این دردهای تاریخی تورکهای آزربایجان....