تاریخ جامع ایران کتابی است در بیست جلد که توسط مرکز دایره المعارف اسلامی و زیر نظر سید محمد کاظم بجنوردی در سال ۱۳۹۴ به مرحله توزیع و انتشار رسید .رونمایی از این کتاب توسط رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام هاشمی رفسنجانی ، و جناب آقای جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد انجام شد . این اثر قلمی توسط ۱۷۰ نفر که به اصطلاح متخصص در رشته های مختلف تاریخ بودند به نگارش در آمده است. بنده وقتی به اسامی اشخاص و نویسنده گان کتاب نگاه کردم به غیر سه چهار نفر متخصص ،مابقی اشخاص را نشناختم.

پنچ جلد این کتاب، به تاریخ ایران قبل از اسلام اختصاص یافته و ۱۵ جلد آن نیز به ایران بعد از اسلام. بخش باستانی کتاب زیر نظر جناب عنایت الله رضا تدوین شده است.

یعنی همان فردی که قبل از انقلاب برای اعلی حضرت همایونی سینه چاک می کرد و برای آذربایجان تاریخ قلابی می نوشت . بعد از انقلاب نیز در ام القرای اسلامی از کیسه بیت المال عمومی خورد، هوای باستانی به ریه های خود دمید . بخش عجیب و در عین حال عبرت آموز این کتاب، شخصیت خود آقای بجنوردی است . ایشان بنیانگذار حزب ملل اسلامی ،با مشی مسلحانه در۱۳۴۱می باشد ،هدف این حزب تشکیل حکومت اسلامی بود و حتی برای آن پرچم خاصی نیز تدارک دیده بود ، این پرچم به رنگ سرخ، با ستاره ای هشت پر در درون دایره ای سفید بود و ماهنامه ای به نام حزب خلق را به صورت مخفی چاپ و توزیع می کرد همانگونه که ظاهر حزب نشان می دهد ، آموزه های آن از حیث ساختار سازمانی شبیه احزاب مارکسیستی و محتوای آن نیز ترکیبی از اقتصاد سوسیالیستی و اتحاد ملل اسلامی بود، بجنوردی خود در این زمینه می گوید : فلسفه انتخاب چنین نامی اتحاد ملل اسلامی بود و آزادی ملت های اسلامی هدف اصلی ما بود ( مسی به رنگ شفق ، خاطرات بجنوردی ، علی اکبر رنجبر کرمانی ، تهران ، نشر نی،۱۳۸۱، ص۲۱) ،

با پیروزی انقلاب یکی از اعضای حزب به نام ابو شریف همانند چه گورا برای برانگیختن ملت های اسلامی علیه «استکبار جهانی»ایران را ترک کرد و به پاکستان رفت . ماهیت حزب یا سازمان بعد از انقلاب در هاله از ابهام ماند اما اعضای آن پست و مقام های را صاحب شدند. نکته اساسی که می خواستم بگویم این است که در این کشور ماهیت احزاب و گروه‌ها و اشخاص یک شبه عوض می شود بی آنکه بتوان برای آن دلیل موجه سیاسی یافت . بنابراین انسان مجبور می شود از طروق روانشناسی اجتماعی به دنبال اسباب و علل و شرایط بگردد . جامعه ای که ماهیتا استبداد را به طور ذاتی در تعلیم و تربیت اعمال می کند، توده زدگی ، فرصت طلبی ، قدرت ، دوگانگی شخصیت ،امری رایج و حتی عادی به حساب خواهد آمد ، شاخصه اصلی چنین فکری نه تنها در جامعه بلکه در خانواده ها نیز جاریست،و تا زمانی که چنین طبعی در خود خانواده ، جامعه و حکومت مورد نقد قرار نگیرد وضع طبع آن همانست که بوده . وقتی فرد با چنین تفکری بزرگ ،و وارد جامعه می شود به دنبال منفذ و سوراخ و سنبه می گردد که بتواند شرایط مسلط و مستولی را بیابد و یا کسب کند .زیرا می بیند که جامعه وی به طور ذاتی به فرادست و فرودست تقسیم شده است ،و فاصله بین دو را شرایط غیر واقعی پر می کند .

کتاب بیست جلدی تاریخ جامع ایران با هزینه بیت المال عمومی و صرف ده ها یا صدها میلیون پول همین مردم اما علیه تاریخ و گذشته انها به مرحله تدوین و انتشار رفته است و طبعا کسانی که به دنبال خرید آن هستند از جیب خود هزینه خواهند کرد . اما فاجعه اصلی در همین محتوای کتاب است زیرا علی رغم ادعایی دست اندر کاران این اثر مبنی بر عدم پیروی از متد غربی ماهیت اثر چیزی بیشتر از متد غربی و حتی بدتر از آن است . نگاه یک سو نگرانه و تک بعدی و حذف واقعیت ها تنها شاخصه اصلی کتاب هست. برخلاف آنچه که در مقدمه کتاب آمده است ، محتوای آن همان معیارهای است که در زمان پهلوی به عنوان تنها خوانش ارجح پذیرفته شده است ، علی رغم آنکه متن ظاهراً به نویسندگان جدید تعلق دارد ،اما متد ، هدف و نتیجه همان قرائت رسمی است که ما در کتاب های مدارس و دانشگاه ها دیده و خوانده ایم . باستان گرایی شاخص اصلی کتاب و نسبت های یکتاپرستی و تطبیق ذوالقرنین با کوروش و توجیه قساوت و بی رحمی داریوش ، در جای جای کتاب به تکرار ارائه شده است گوئی که برای خواننده کتاب ، مشق شب دیکته شده است . در فرصت مناسب برخی نقدها و تحریف های کتاب بیست جلدی مرکز مطالعات اسلامی را به سمع و نظر دوستان خواهیم رساند.