.("دراز اویز" شما نخواهد توانست کاری از پیش ببرد.)

گویا از اینکه افرادی محل کار خویش را به زبانی غیر فارسی نامگذاری کرده اند . باعث خشم و ناراحتی مبتکر "دراز اویز" گشته و ایشان این کار را الود گی زبان فارسی قلمداد کرده اند.در طول نزدیک به یک قرن حاکمیت بلامنازعه ایدئولوژی پان ایرانیسم حاملان و نمایندگانش در حین قلمروسازی برای خویش به محدودیت سازی برای اقوام غیر فارس (مخصوصآ برای ترک ها) مشغول بودند.انان در قلمرو سازی چنان بی محابا پیش رفته اند که نه تنها در نامگذاری افراد ، اماکن ، مناطق جغرافیایی بدون توجه به خواست و حق ترکها اراده و خواست خود را اعمال و اجراء می کنند بلکه نام ترکی قدیمی شهر ها ، کوه ها ،رودخانه ها و ...تغییر داده و به فارسی نامگذاری می کنند.ملی کندی را به ملکان ، جیغاتی و ته تووی را به سیمینه رود و زرینه رود ، سایین قالا را به شاهین دژ ،تکان تپه را به تکاب و ...تغییر نام داده اند.اما در حال حاضر یکی از شکاف هایی که در ایران به شدت فعال شده است و در برابر قلمروسازی پان ایرانیستی صف کشیده و قلمروزدایی می کند.شکاف قومی می باشد. در اثر تلاش فعالان ملی -مدنی ترک شعور ملی در بین ترک های ایران در حال گسترش یا به عبارت دیگر خرد خفته ترکها یواش یواش در حال بیدار شدن است. نمود این بیداری را به فراوانی و اسانی می توان دریافت.از جمله در نامگذاری محل کار به زبان ترکی و...به بهانه پالایش زبان فارسی جلوگیری از این کار غیر ممکن ، هزینه بر و در عین حال بی فایده است.مشکل کشنده و مهلک زبان فارسی در جای دیگر است.مشکل زبان فارسی در فقدان قواعد ، عدم توانایی کلمه سازی و عدم توانایی بومی سازی کلمات بیگانه می باشد.زبان ترکی به وسیله "قانون هم اهنگی اصوات"اکثر کلمات بیگانه را می تواند بومی سازی کند.(دوغمالاشدیرما) رمز ماندگاری زبان ترکی در ایران علیرغم ضربات کشنده پان ایرانیستها در همین نکته نهفته است. اما زبان فارسی از این توانایی برخوردار نیست.کلمات بیگانه مخصوصآ کلمات عربی در زبان فارسی به همان گونه تلفظ می شوند که در خود ان زبان تلفظ می گشتند.به عنوان مثال کلمات عربی عمل ، عامل ، عوامل، عمال و...بدینگونه است که میلیاردها تومان هزینه برای پایلایش و زنده نگهداشتن زبان فارسی نتوانست ره به جایی برد.