دو سال پیش تصادف قطار تبریز-مشهد باعث شد بیش از چهل انسان بیگناه در آتش سوخته به دود و خاکستر تبدیل شوند. وزیر وقت راه و شهرسازی گفت که جای نگرانی نیست و همه مسافران بیمه بوده‌اند و دیه‌های آنها پرداخت خواهد شد. نه اینکه وزیر وقت آدم رذلی بوده باشد، بلکه انحصار احزاب و رسانه‌ها در دست نورچشمی‌های خودشان باعث شده است تا خودشان را مصون از هرگونه پاسخگویی بدانند و با این مصونیت هرچه دلشان می‌خواهد بلغور می‌کنند و کسی و گروهی هم وجود ندارد که آنها را بازخواست کند.

بازماندگان کشته شدگان به پشتگرمی این فضای مجازی فسقلی چند نماینده را مجبور کردند تا طرح استیضاح وزیر را به مجلس بدهد. این بار نوبت علی لاریجانی بود تا یکماه به بهانه فوت هاشمی رفسنجانی، یکماه به بهانه واقعه پلاسکو و یکماه هم به بهانه بررسی بودجه نودوشش مانع از استیضاح وزیر شود. بیگی (نماینده تبریز) می‌گوید که لاریجانی خیلی سعی می‌کرد ماجرا را لاپوشانی کند.

بالاخره از شرم مردم هم که شده باشد چهار نفر از مسئولان وزارت راه و راه‌آهن کشور در این ماجرا مجرم شناخته شدند و باید منتظر صدور حکم می‌بودند که وزارت راه پرداخت دیه به بازماندگان را مشروط به اعطای رضایت‌نامه کتبی از مسئولان راه آهن جمهوری اسلامی کرده و اعلام نمود که دیه‌ها با اخذ رضایت‌نامه و تعهد عدم شکایت پرداخت خواهد شد.