پوزوسیون در ایران شعار می دهد:

مرگ بر اسرائیل و فلسطین اشغالی آزاد باید گردد.
اما هیچ وقت شعار نمی دهند مرگ بر ارمنستان و قره باغ آزاد باید گردد.

اپوزوسیون ایرانی شعار می دهد:

نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران

اما هیچ موقع شعار نمی دهند که "نه ارمنستان بلکه جانم فدای ایران".

پوزسیون و اپوزوسیون ایران همچنین در آران نامیدن جمهوری آزربایجان استراتژی ثابت و همانند هم دارند و ادعا می کنند این اراضی متعلق به "ایران بزرگ" بوده که طی عهدنامه گلستان و ترکمنچای از ایران جدا شده است. همچنان این گروه های اقتدار و مخالف در ایران جمهوری آزربایجان را "ایران کوچک" قلمداد می کنند.

در حالیکه ارمنستان هم طی عهدنامه ترکمنچای سرنوشتی همچون آزربایجان را پیدا کرده است اما در این رابطه هیچ گونه ادعای ماجراجویانه ندارند.

پوزوسیون در حالیکه اسرائیل را اشغالگر می نامد که بیش از ۲۰ درصد اراضی شیعیان توسط ارمنستان اشغال شده و ایران روابط گرم سیاسی واقتصادی با این کشور دارد.

همچنین اپوزوسیون ایران در شعارهای خود از کمک های مالی ایران به غزه و لبنان سخن می گویند در حالیکه حیات اقتصادی و سیاسی ارمنستان وابسته به ایران است بطوریکه ایران اگر فلکه های گاز ارسالی به ارمنستان را فقط یک ماه پلمپ کند، استقلال ارمنستان به زیر سوال خواهد رفت. اما هیچ وقت اپوزوسیون ایرانی به این کمک های مالی ایران به ارمنستان اشاره نکرده و نخواهند کرد.

لذا فردا اگر یکی از این گروه های اپوزوسیونی همچون رضا پهلوی توسط اقمارشان در داخل حرکت ملی، برای آذربایجان و ایران تحمیل شود در رابطه با آذربایجان و تورک ها همان سیاستی را اتخاذ خواهند کرد که حکومت پهلوی و جمهوری اسلامی اتخاذ کرده است.