افکار عمومی و سیاست اقتصادی دولت مردم جامعه ایران به لحاظ ضعف در مطالعه اندیشه ها و تاریخ ، همیشه در لحظه زندگی کرده اند زندگی در لحظه نه به این معنی است که از زندگی لذت ببرند بلکه به این معنی که سیاست های اعمال شده از طرف دولت و حکومت را نمی سنجند و از نتایج آن باخبر نیستند و تحلیل نمی کنند. چون قدرت تحلیل در جامعه ای که به منابع خبری موثق دسترسی نداشته باشد و رسانه های آزاد معتبر هم در این کشور ممنوع شده باشد تحلیل درست از اتفاقات اینده را نمی تواند انجام بدهد.مسئله ای که امروز مردم ایران نگران آن هستند ،شرایط احتمالی اقتصادی ایران بعد از بهمن ماه می باشد.اگر تاریخ ۳۹ساله ایران را در نظر بگیریم، سیاست دولت ایران همیشه در خلاف جهت افکار عمومی اتخاذ شده و یا از فراتر از انتظار مردم اعمال شده است.به عنوان مثال.

در ماههای اواسط سال ۹۷ و بعد از عید ۹۷ با افزایش نرخ ارز مخصوصا دلار روبرو بودیم،افکار عمومی قیمت دلار را تا سقف ۱۰هزار تومان پیش بینی می کردند ولی قیمت دلار در بازار آزاد تا مرز ۱۸هزار تومان پیش رفت .دولت جمهوری اسلامی به اصطلاح ایران بیشترین ارز را بین ۱۵هزار و ۱۷هزار تومان فروخت. فروش دلار ۱۵روزه به بالاترین قیمت با فروش کل ۵ماهه نخست سال برابری می کرد.یعنی دولت توانسته بود افکار عمومی را به طرف اهداف خودش سوق بدهد.امروز نیز افکار عمومی نوید افزایش قیمت ها را بعد از بهمن سال ۹۷ می دهند ولی این موضوع را در نظر داشته باشند با توجه به تنش جنگ سیاسی دو دولت ایران و امریکا و متحدان امریکا در مورد خارج کردن کنترل ایران از طریق فشار اقتصادی ،دولت ایران نیز با سیاه نمایی کردن، بی تاثیر بودن تحریم ها را تبلیغ خواهد کرد و همزمان افزایش قیمت ها را با گذر زمان انجام خواهد داد و بعضا ممکن است افکار عمومی را از مسائل اقتصادی به سمت امنیت کشوری سوق دهد.چون تنها مسئله ای که می تواند بر بحران اقتصادی تاثیر بگذارد مسائل امنیتی است.

مختار ابراهیمی