شعارهای هواداران تراکتور نمونه ای از یک جریان کلی تر در آذربایجان است که به تحقیر و توهین پرسابقه بر علیه شهروندان ترک ایران در قالب جوک، کاریکاتور، فیلم و یا حتی تحقیقات به ظاهر علمی چهره های نژادپرست، حساسیت بیشتری یافته و در تلاش است با رفتار متقابل و عمل مقابله به مثل با چنین وضعیتی مقابله نماید.

دکتر فردین قریشی، استاد دانشگاه تهران با انتشار مطلبی تحلیلی با عنوان «فهم شعارهای هواداران تراکتور» در خصوص شعارهای هواداران تیراختور نوشت:
جنبش های ناسیونالیستی و از جمله ناسیونالیستم قومی عموما مبتنی بر یک سلسله مکانیسم‌های دفاعی هستند. در واقع به لحاظ روانشناختی یک گروه اجتماعی زمانی به دفاع از هویت خویش برمی خیزد که احساس ‌کند این هویت مورد تهدید واقع شده و یا در معرض انکار قرار گرفته است.

به نظر می رسد هواداران تیم تراکتورسازی تبریز در برابر هواداران دو تیم اصلی پایتخت چنین حسی را تجربه می کنند. شعارهای توهین آمیز و قومیت ستیز هواداران دو تیم مذکور، زمینه‌های اصلی پدیدآورنده این حس خطرناک هستند.

واکنش هواداران تیم تراکتور به صورت سردادن شعارهای مشابه توهین آمیز و حساسیت‌برانگیز ظاهر شده است و در اثر این کنش و واکنش منفی، فضای نفرت آلود تاسف باری در حال رشد است.

شاهد اصلی واکنشی بودن حرکت هواداران تراکتور عبارت از این است که آنان در برابر هیچکدام از تیم های کشور چنین شعارهایی سرنمی دهند. حتی با هواداران برخی از تیم های دیگر مناطق کشور از جمله تیم سپاهان اصفهان رفاقت و همدلی جالب توجهی دارند.

شعارهای هواداران تراکتور نمونه ای از یک جریان کلی تر در آذربایجان است که به تحقیر و توهین پرسابقه بر علیه شهروندان ترک ایران در قالب جوک، کاریکاتور، فیلم و یا حتی تحقیقات به ظاهر علمی چهره های نژادپرست، حساسیت بیشتری یافته و در تلاش است با رفتار متقابل و عمل مقابله به مثل با چنین وضعیتی مقابله نماید.
در این میان نحوه مدیریت موضوع از جانب دولت نیز در حد مطلوب نیست. چراکه برخورد مناسبی با آتش بیاران معرکه صورت نمی پذیرد. شعارهای متعدد حاوی اهانت، خلاف اخلاق و خلاف مصالح کلان کشور توسط هزاران نفر از سوی طرفین سر داده می شود و حرکت موثر و در حد انتظاری از سوی مدیران سیاسی، ورزشی ، انتظامی و یا امنیتی مشاهده نمی شود.

بدیهی است که مقصود از مدیریت مناسب، عبارت از اندیشه و عمل منطقی در خصوص این موضوع حساس در سطوح مختلف کلان و خرد آن است. باید در خصوص زمینه های طرح شعارهای مورد نظر، بررسی جامعی صورت پذیرد و سپس بر مدار یافته های علمی، در خصوص نحوه مهار این چالش و حراست از همبستگی ملی اقدام شود.
قدر مسلم آن است که در کشور ما باید از طریق سازوکارهای فرهنگی و قانونی کلیشه های قومیتی جای خود را به برابری عملی شهروندان بسپارد و توهین و تحقیر هویتی به نحو اساسی ریشه کن شده و احترام برابر به حقوق تمامی اقوام ایران جز جدائی ناپذیر فرهنگ کشور شود.