در گذشته جامعه آذربایجان،اندک انسانهایی دارای مدارک تحصیلی دانشگاهی بودند توده مردم نیز تحت تاثیر همین اقلیت قرار می گرفتند.

تشکیل احزاب به دست اقلیت های باسواد و دانشگاهی، موج سیاسی ایجاد کرده و توده مردم را به سیاستی خواص هدایت می کردند.تقریبا اکثر افراد تحصیل کرده وارد جریانات سیاسی می شدند و فکر تولید می کردند.عموم را به مسائل و سیاست روز اگاه می ساختند.از نظر جامعه شناسی سیاسی،ظاهرا انقلابی در ساختار تفکر در منطقه بخصوص آذربایجان شکل گرفته و جایگاه و تعریف توده قدیم با توده جدید عوض شده است.توده امروز را تحصیل کرده های دکتری،فوق لیسانس و لیسانیه ها تشکیل می دهند.آیا تعریف توده ناقص بوده است یا تعریف خواص کامل نبوده است؟.در سطح جامعه با افراد تحصیل کرده دانشگاهیی مواجهه می شویم که برداشت صحیح از روند اجتماعی و کنش های اجتماعی ندارند. بدتر اینکه چنین تحصیل کرده هایی درک نکرده اند که جامعه از آنها تشکیل شده است و سیاست بر آنها اعمال می شود.در چنین جامعه ای که تحصیل کرده هایشان پشت دیوارها پنهان شده اند و نظاره گر افراد عادی هستند که در دیوارها شعار ،،،کرامت انسانیم را برگردانید،،،و یا مطالبه حقوقی خود را در قالب ،،،،حق تحصیل به زبان مادریم را دارم،،،،می نویسند از خود شرمنده نمی شوند؟ من نمی دانم چرا جمله ،،من سیاسی نیستم ،، بیشتر از زبان همین تحصیل کرده های مدرک به دست بیرون می آید .آیا درک نکرده است که هرکسی که شناسنامه دارد عضو جامعه سیاسی است؟افراد، زمانی می توانند بگویند سیاسی نیستند که مرده باشند و تاثیری در جامعه زنده نداشته باشند و یا تابع هیچ دولتی نباشند. در حقیقت درک حقیقت و واقعیت مربوط به داشتن تحصیلات اکادمیک نیست .خیلی از مبارزین آزاده خواه تحصیلات دانشگاهی نداشتند ولی با درک درستی از حقوق انسانی ،عدالت خواهی،کرامت انسانی،استعمار منابع ملی در پی کسب منافع ملی را داشتند.و در مقابل خیلی از افرادی نیز تحصیلات عالی داشتند که به خدمت دشمنان درآمده اند و چراغ دوشمن را روشن نگه داشتند.نتیجتا داشتن تحصیلات بالا دلیل بر داشتن شعور سیاسی و شعور ملی نیست.