به بهانه‌ی سخنرانی دکتر اباذری تصمیم گرفتم به تاسی از آن کشاورز اصفهانی که روزی بر شانه‌ی وزیر این مملکت زد و گفت: «خود دانید و مملکت تان»، بر شانه مرکزنشینان این مملکت بزنم و بگویم: خود دانید و برساخت تان!

«ما» با امید و اعتماد به اینکه دانشگاه نظریه تولید خواهد کرد با خود گفتیم که بهتر است در نقش روشنگران حلقه اتصال روشنفکری و جامعه باشیم و با این تصمیم به سراغ جامعه مدنی و احزاب و تشکل ها و گروه ها و فضای مجازی رفتیم! از خیر نظریه پردازی گذشتیم به این امید که دانشگاه نشینان نظریه پردازی کنند و ما قاماس قاماس به دموکراتیزاسیون جامعه مدنی فکر کنیم.

اما امروز که «همه چیز فاسد است» باید دوباره به سراغ کتابها برویم و روایت را از جایی که رها شده است از سر بگیریم حال که قرار است همان دانشگاه ما را به دنبال «نخود سیاه» بفرستد!

در همان جلسه دفاع مهرداد، اباذری از «برساخت» نهایت سو استفاده را می کند! او می گوید: «ایرانیت برساخت است درست، اما ترکیت و کردیت و عربیت هم برساخت است و نتیجه می گیرد: اگر از شما به عنوان ترک بپرسم، سریع خواهید گفت: نه ما برساخت نیستیم!» چون چاره‌ی دیگری ندارید! اباذری نیازی نداشت آن سوال را از جمع بپرسد شاید کسی جوابی در خور داشته باشد! چون مسئله اباذری این بیرون نیست، پاسخ اباذری در تداوم روایتی است که به همان اندازه‌ی رضاخان درنده‌خو است! سوسیالیسم اباذری همان سوسیالیسم خلیل ملکی است که فکر می کند اصرار به کتابت و اندیشه به ترکی، به معنای مخالفت با پارسی است!

نه! دکتر اباذری عزیز! ما هم برساخت هستیم! با این تفاوت که برساخت شما افتخار می آفریند، برساخت ما زندان! افتخار شما آسیمیله می کند اما برساخت ما هنوز دو واحد ادبیات را برای اهل فضلِ «آن» برساخت نتوانسته است درونی کند! نه دکتر جان! روایت تاریخ برساخت «آن» با «نخود سیاه» حل نمی شود، کرور کرور رنج در این روایت خوابیده است که تا وقتی روایت نشود ترمیم نخواهد شد! ما هم برساخت هستیم: برساخت رنج هایی که در کپسول عقیدتی «سوسیالیسم» شما قابل تجمیع نیست! شما می توانید به شاملو چنگ بزنید و از «درخشانی» آن برای خود مشروعیت بتراشید، من اگر به حبیب ساهر چنگ بزنم «پان ترک» قلمداد خواهم شد!

در پایان همان جلسه به اباذری گفتم: شما نمی خواهد خاورمیانه را نجات دهید! در همین ساعت برگزاری جلسه دفاع و سخنرانی شما ۴ نفر به جرم دفاع از زبان مادری شان به ۵۴ سال زندان و ۱۵ سال تبعید محکوم شده اند، یک مطلب به من نشان بدهید که دموکراسی خواهان سمت شما «یک جمله» در مورد ایشان دادشان درآمده باشد! شما نمی خواهد خاورمیانه را نجات دهید، از لزوم پایبندی به «یک کلمه» یعنی قانون دفاع کنید!

دکتر جان! از نظر من میان شما و سید جوادها تفاوتی وجود ندارد! همه شما جای زخم های ما را برای سرمایه گذاری های ایدئولوژیک خود نیاز دارید! شما ابژه هایی می خواهید که آنها را با «خود»تان پر کنید! اما ما می خواهیم بر روی پای روایت های خودمان، بر روی رنج های خودمان بیایستیم!

ما دیگر نمی خواهیم پای درس شما بنشینیم از آن بالا ما را «پر» کنید! ما می خواهیم خودتان را کنار بکشید تا ما هم نغمه خود را بنوازیم! راه همزیستی از پذیرش خود «ما» آغاز می شود، همان طور که خودِ ما، خودمان را می فهمیم! دموکراسی اگر یک معنا داشته باشد با بلند کردن صدای قربانیان فاشیسم آن برساخت آغاز خواهد شد، تا آن روز «ما» با «شما» حرفی برای تبادل نخواهیم داشت. خود دانید و برساخت تان!