وقتی پرده‌ها برمی‌افتد؛

اؤیرنجی سسی: علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی روز گذشته در صفحه توییتر خود اعلام کرد «هرکسی که ایران را دوست دارد، باید به‌پای صندوق رأی بیاید.»

اینکه رهبر یک کشوری آن کشور را دوست داشته باشد امری طبیعی است اما موضوع زمانی جالب‌تر می‌شود که خامنه‌ای در ادامه همین توییت تأکید می‌کند «اگر کسی انگیزه دینی و انقلابی هم ندارد اما میهن عزیز را دوست دارد لازم است پای صندوق‌ها بیاید.»

جمهوری اسلامی از آغاز تاکنون همواره با شعار اسلام و برابری و برادری در میدان ظاهرشده است اما بارنگ باختن این‌گونه شعارها نزد مردم و قطع امید اتنیک‌های مختلف در ایران از این حکومت، جمهوری اسلامی هم در یک بازگشت به خویشتن «ملی‌گرایی فارسی» را سرلوحه فعالیت خود قرار داده است.

هم‌زمان با آغاز دهه هشتاد شمسی و ظهور جریان‌های هویت خواه در میان ملت‌های ساکن در ایران، ادبیات جمهوری اسلامی نیز به‌سوی ملی‌گرایی فارسی تغییر مسیر داد. در اولین اقدام کلمه «امت اسلامی» از ادبیات سیاسی رهبر ایران و مسئولین نظام حذف شد و بجای آن از کلمه «ملت ایران» استفاده شد.

در طول حیات جمهوری اسلامی همواره «دین اسلام و پیامبر» به‌عنوان «عامل وحدت» جامعه معرفی می‌شد، اما پس از تغییر امت به ملت، معیار عامل وحدت نیز تغییر کرد و «زبان فارسی» به‌عنوان عامل وحدت مردم ایران معرفی شد.

جمهوری اسلامی که خطر فروپاشی و تجزیه ایران را لمس می‌کند سعی دارد با توسل به «طناب پوسیده ملی‌گرایی فارسی» سعی دارد خود را از وضعیت نجات دهد. اما آنچه از دید جمهوری اسلامی و اپوزسیون تمامیت‌خواه فارس پنهان مانده است، آگاهی و افزایش شعور ملی ملیت‌های ساکن در ایران است. جایی که همه ملیت‌های برای «حق تعیین سرنوشت» خود در حال مبارزه با تفکر تمامیت‌خواه و دیگر ستیز پان فارسیسم هستند.