بولوت قاراچورلو، یکی از شاعران معاصر ترک‌ و اهل قلم آزربایجان است؛ ایشان در سال ۱۹۲۶م ( ۱۳۰۵ ه‌.ش) در شهر مراغه چشم به جهان گشود. به دلیل بارش باران در روز تولدش، پدرش اسم او را بولوت( ابر) گذاشت. اما اداره ثبت احوال رژیم پهلوی این اسم را نامأنوس دانسته و در شناسنامه اسم او را بهلود ثبت کردند.

اصالت وی به طایفه‌ی قاراچورلو که پیشه‌شان آهنگری بود، برمی‌گردد.

به روایت از خود سهند، پدرش به سختی می‌توانست؛ حتی نام خود را بنویسد و در طایفه‌شان تنها مادرش کمی سواد داشت که درست و غلط فقط قرآن بلد بود. اما همین پدر و مادر زحمتکش و کم سوادش با خواندن بایاتی‌ها و نقل داستان‌ها و سخنان پندآموز، فرزندشان را به شعر و ادب علاقمند ساختند.

بولود که تحصیلات متوسطه‌اش را در مراغه و تبریز گذرانده بود در ۱۷ سالگی با نام رازی و پس از مدت کوتاهی با تخلص سهند شروع به سرودن شعرهایش کرد.

او اولین شعر خود را در مجلس شاعران در تبریز در ۱۴ سالگی خواند:
تاریخ‌لر بویون‌جا ای بؤیوک وطن
یاغی‌یا دوشمنه اَییلمه‌دین‌سن
بوگون طبیعت‌دن ایلهام آلدیم من
گئچدی سحر واقتی بو سؤز اورک‌دن
اینسانا روح وئره‌ن دیلینه آلقیش

دوران جوانی( ۱۹ سالگی) او مصادف با دوران حکومت ملی آزربایجان( ۱۹۴۵ه.ق) بود که این امر نقش بسزایی در شکل‌گیری سبک و موضوع اشعار وی داشت.

بعد از فروپاشی حکومت دموکرات آزربایجان و در زمان خفقان رژیم پهلوی که زبان ترکی ممنوع شده بود، با کتاب "سازیمین سوزو" یکبار دیگر قدرت این زبان را نشان داد و چراغی را بر سر راه مردم آزربایجان روشن کرد.

همچنین "اشعار "آراز" و "خاطیرا" که در سال‌های ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۲ ه.ش در زندان نوشته شده، نمونه‌ای از اشعار وی در مورد حکومت ملی آزربایجان و آرمان و اهدافش می‌باشد که به صورت داستان سروده‌ شده است.

زندگی سهند از این رو در زمان پهلوی زیر فشار بود اما به زبان مادری و آزربایجانی‌بودن خود افتخار می‌کرد. با این حال و با اینکه تحت نظر بود، فعالیت خود را ادامه می‌داد و بر این فشارها غلبه می‌کرد.

سهند با شهریار دیگر شاعر بزرگ آزربایجان هم‌عصر بود. به همین دلیل مراوداتی با یکدیگر داشتند.
لازم به ذکر است که شهریار در دوران جوانی اشعارش به زبان فارسی بود. اما سهند از شاعر بزرگ آزربایجان انتظاری بیش از این‌ها داشت. به همین دلیل شعر‌ معروف خود را خطاب به شهریار سرود:

اؤزگه چیراغینا یاغ اولماق بسدیر
دوغما ائل‌لریمیز قارانلیق‌دادیر
یانیب یاندیرمایاق یادین چیراغین
ائومیز سویو‌ق‌دور، قیشدیر، شاختادیر ...

بعد از این شعر، شهریار شاهکار خود به نام "سهندیه" را به زبان ترکی آفرید.

قسمتی از این شاهکار:

ائل منی آتسادا اؤز گول‌لریمین بولبولویم من

در شعرهای سهند انسانیت، همدلی، عشق وطن، آزادی و دوست داشتن مشهود است.

بولود قاراچورلو؛ سهند، در ۱۰ اپریل ۱۹۷۹ (۲۱ فروردین ۱۳۵۸ه.ش) در سن ۵۳ سالگی در تهران چشم از جهان بست؛ اما یاد و خاطره و اشعار پرغرور و افتخار او در تاریخ ماندگار است.

یارادان دیل وئریب انسان دانیشا
أل قول وئریب حیات اوچون ووروشا
اورک وئریب سئوه، کوسه، باریشا،
آمان دوستلار، من تبریزدن گلمیشم! /