ظاهراً باشگاه #تراکتور_آذربایجان روزهای خوبی را تجربه نمی کند. همه ما از میزان محبوبیت این تیم و نقش آن در جذب انرژی میلیون ها نوجوان و جوان آگاه هستیم. این شور گرچه همیشه با شعور «عیبی یوخ» همراه بوده است، اما اتفاقات ریز و درشتی دست به دست هم داده اند تا زمزمه هایی از «عیبی وار» در میان نوجوانان و جوانان آذربایجان بالا بگیرد

این روزها همه چیز برای شکل گیری طغیان های اجتماعی مهیا است. ترک های ناشی از فشارهای اقتصادی و ناامیدی از وجود یک افق روشن بویژه در اقشار نوجوان حاشیه نشینان اقتصادی _ اجتماعی هر لحظه می تواند به آواری ویرانگر بدل شود و این همه‌ی ما را نگران کرده است.

فارغ از هر تحلیل کلانی، شخصا نگران #جان تک تک هموطنانم هستم. متاسفانه از یک سو، هیچ نهاد میانجی برای مدیریت خشم مردم از ناکامی های مکرر وجود ندارد و از طرف دیگر دولت در آبان ماه نشان داد که از اعتماد بنفس لازم برای کنترل نرم اعتراضات برخوردار نبوده و با کوچکترین نشانه های اعتراض با سخت ترین رویه برخورد می کند.

از این رو از تک تک دلسوزان وطن خواهشمندم با هر امکانی که در دست دارند برای آگاه سازی نوجوانان جامعه از پرتگاه های احتمالی پیش رو همت بگمارند.

از تک تک دوستانی که این یادداشت به دست شان می رسد خواهشمندم پخش حداکثری نمایند.