مکتب پان فارسیسم ایرانی آلرژی مزمن به نام « آذربایجان» دارد و از این دریچه نشات می گیرد که دانش آموختگان این مکتب علی رغم اینکه ایروان و ارمنستان فعلی در جریان تجاوز روسیه از ممالک محروسه تجزیه گشته است اما هیچ وقت ادعای ایران کوچک یا شمالی نامیدن ارمنستان را ندارند اما از سیستم های اداری و دولتی گرفته تا شرکت های خصوصی فعال در حوزه گردشگری و زیر نظر معاونت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری نهاد ریاست جمهوری ایران همیشه سعی می کنند ارمنستان را با عنوان«کشور ارمنستان» و آذربایحان را با نام «جمهوری باکو»در تابلوها، چارت های سازمانی و حتی اسناد اداری قید کنند.

حتی در این صد سال اخیر حکمرانی اقلیت پان فارسیسم نژاد پرست در ایران در رسانه های نوشتاری،دیداری و شنیداری موردی یافت نمی شود که آنها ادعا کنند ایروان و ارمنستان همان ایران کوچک است در عوض این رسانه ها از آذربایحان به آران،ایران شمالی،ایران کوچک و نهایت با عنوان جمهوری باکو یاد می کنند.
اردبیل بعنوان بزرگترین شهر شرق آذربایجان خیابان و یا محله ای مبتنی با نام جغرافیایی رایج در فرهنگ و زبان ترکی خود ندارد.
حتی در این شهر برای نامگذاری فرزندان با نام های ترکی باید از هفت خوان شکنجه روحی و عذاب اداری عبور، تا بتوانی نام فرزندانتان را به ترکی ثبت کنید.
در چنین شرایطی نامگذاری یک محله بنام «کوی ارمنستان» در اردبیل تعجب برانگیز هم نیست.

سند از شاعر:

مشرق عرفاندا دونیادا نشاندیر اردبیل

هر گونش آیینه سیندن داشلاناندیر اردبیل

کیم سانار مشرق مئیین،عشقین اوجاغیندان اوزاق

عشقه آن، البته آذربایجاندیر اردبیل