را در قانون اساسی ایران زبان تورکی "محلی" است اما زبان فارسی "محلی" نیست؟ آیا زبان فارسی "آسمانی" است؟

رضاخان و فرزندش بواسطه "شاه" بودن زبان فارسی را به زور اسلحه و نیزه بعنوان عامل برتری نژادی و یکپارچگی زمینی در ایران تحمیل دیگر ائتنیک های غیر فارس کردند. اما سران جمهوری اسلامی و آیت الله ها و مراجع تقلید بعد از انقلاب سال 1357 بواسطه "شیخ" بودن به زبان فارسی انگاره الهی و آسمانی بودن داده اند.

بخش دوم اصل 15 قانون اساسی که توسط بهشتی و دیگر نمایندگان شیخ و شاه در کسوت پان ایرانیستی تدوین شده است اعلام می دارد تدریس دیگر زبان های "محلی" در مدارس آزاد است.

مطابق این اصل زبان تورکی در ایران "محلی" است. ناخودآگاه در این اصل زبان فارسی برعکس دیگر زبان ها "محلی" نیست بلکه همچون قرآن یک پدیده آسمانی است. الان که شما مخاطبان عزیز این یادداشت را می خوانید برای اولین بار ذهنتان به چالش کشیده می شود که فارسی هم باید زبان محلی باشد. چون در غیر اینصورت مرتکب برداشت های کفر آمیز خواهیم شد.

اصلا چرا هیچوقت در رسانه های جمعی، رسمی، غیر رسمی،کتاب های درسی،کمک آموزشی، در مدارس، دردانشگاه ها و...مدام دیگر زبان های رایج در ایران "محلی" عنوان می شود، اما زبان فارسی بری از این صفت است؟

البته شوونیسم با مهارت تمام توانسته است محلی نبودن زبان فارسی را جز ملکه ذهنی و بازده آموزشی و یادگیری 80 میلیون ایرانی بکند، برای همین است که در ایران باسواد بودن مترادف با فارسی دانستن و خواندن طوطی وار اشعار گلستان و بوستان است، همانطور که خواندن سطحی و طوطی وار قرآن بدون توجه به مفاهیم آن هم اکنون در مدارس ایران رواج دارد و هیچ وقت در به تفسیر اشعار علی آقا واحد، میرزاعلی اکبر صابر و...بعنوان اثر ادبی در محافل علمی بصورت رسمی پرداخته نمی شود.

همانطور که در نوشته های قبلی اعلام کردیم اصل 15 قانون اساسی ایران یک اصل تبعیض آمیز است. چون این اصل برای تدریس زبان فارسی "باید" و برای دیگر زبان ها "آزاد" است، قید کرده است.

در ادامه کالبد شکافی اصول قانون اساسی ایران می بینیم حتی در صورت اجرای شدن این اصل در مدارس ایران مجبور خواهیم شد برای بچه هایمان کفر آموزش دهیم چون ناخودآگاه کودکان خواهند گفت: امروز زبان تورکی بعنوان یک زبان "محلی" داریم و فردا زبان فارسی را که "محلی" نیست خواهیم خواند.

منطق حکم می کند:

زبانی که محلی نیست لابد آسمانی است.

اگر حکومت پهلوی زبان فارسی را بعنوان عامل برتری زمینی تحمیل تورک ها کرده است، سران جمهوری اسلامی این زبان را همسنگ قرآن به خورد تمامی تورک ها و دیگر ائتنیک های ساکن در جغرافیای ایران داده است.

آیا می توانیم مطرح کنیم آندسته از فعالان آزربایجانی که بعد از 90 سال از سپری شدن برتری انگاری زبان فارسی توسط پهلوی و بعد از 40 سال سپری شدن از برتری آسمانی انگاری زبان فارسی توسط جمهوری اسلامی همچنان به اجرای شدن این اصل تبعیض آمیز و کفر آمیز تاکید می کنند سرنوشتی همچون تک بیت و شاه بیت زیر خواهند داشت؟:

نیشان سیز هدفه یالان وعدییه

بوشا آیاغ دویوب یول آغاردیریق

پس چه باید کرد؟

خوب است برای منسوخ اعلام شدن اصل 15 تاکید کنیم و با مشورت و مبتنی بر خرد جمعی به جای اجرای شدن این اصل بر باطل بودنش تئوری های مختلف ارائه دهیم و راهکارهای جدید جهت خروج از بن بست فعلی در رسانه ها مطرح کنیم.

برای نمونه راه اندازی کمپین خرید کتاب تورکی در شهریورماه و مهرماه امسال که با حمایت طرفداران بافرهنگ تراختورسازی موج آن شهرهای مختلف آزربایجان جنوبی همچون تبریر،اورمیه، اردبیل و...را در نوردید در اصل کشیدن خط بطلان بر انگاره غیر محلی و آسمانی بودن زبان فارسی بود و همچنان این کمپین ادامه خواهد یافت.