کدام کلمات در فارسی، دارای منشا تورکی هستند:

۱- به عناصر (آق، آغ، اَک، اوْک) ختم شوند: اُتاق، سُراغ، الک، یدک، چابک...

۲- ختم به (مَه، مِه) شوند: دکمه، قیمه، سرمه، چکمه، دلمه... (به استثنا کلمات عربی)

۳-به عنصرهای (اوق، اوْق، ایق، اوکük) منتهی شوند:قُرُق، آغروق، ایلیق، بولوک...

۴- با (چی) تمام شوند: سورچی، قورچی، ارابه‌چی، یازیچی...

۵- به عناصر (لیق، لوق،لاق) ختم شوند: بوزلوق، قارلیق، باشلوق،ییلاق، قشلاق، باتلاق...

۶- به (ماق، مق) منتهی شوند: چخماق، قیماق، تخماق...

۷- کلماتی که ختم به (آر، اَر، اِر، اوْر) شوند: چاپار، آچار، چپر، قاطر، چادُر، بهادُر...

۸- با ( اوْل، آول) پایان یابند: قراول، یساول، قرقاول...

۹- به (داش، تاش) ختم شوند: داداش، آداش، سرداش...

۱۰- به عناصر (غَه/غِه، قَه/قِه، کَه/کِه، گَه/. گِه) ختم شوند: داروغه، یرغه، برکه، اُلکه/الکا (اوْلکا)، جلگه...

۱۱- با (قی، قو، غو) تمام شوند: قرقی، برقو، یرغو...

۱۲-کلماتی که در ریشه و یا ساختار آن دو حرف (ق) و (چ) یکجا دارا باشند: قاچاق، قیچی، قاچ، قارچ، چاقو...

۱۳- ریشه و ساختار کلماتی که دو حرف (ک) و (چ) یکجا وجود داشته باشند: کوچ، کوچه، کوچک، چاک، چابک، کچل (به استثنا لغات هندی)

۱۴- در ریشه و ساختار کلماتی که حروف (ق)، (د)، (ت) اشتراک داشته باشند: قوروت، آنقوت، قدغن... (به استثنا کلمات عربی)

۱۵- به نون غنّه (اَنگ، نگ) ختم شوند: فشنگ، تفنگ، سنگر، بانگ، دانگ... ( به استثنا تعدادی از لغات که منشا هندی دارند؛ "بارهنگ، فرهنگ، کُلنگ، سرهنگ، پلنگ")

۱۶- کلماتی که با حرف (ی) شروع شوند، اکثرا منشا تورکی دارند: یام، یامچی، یونجه، یال، یون/یان...

۱۷- ساختار کلمه حاوی دو حرف (ق) و (ز) باشند: قاز، قوزک، قوزه، قزوین، قوز...

۱۸- کلماتی که با حروف (ت) و (پ) یا (چ) و (پ) تشکیل شده باشند اکثرا منشا تورکی دارند: چاپار، چپر، تپش، تپیدن، تپه، توپال...

۱۹- کلماتی که متشکل از حروف (چ) و (غ) باشند: بوقچه، غنچه، چاغ، چُغُلی...

برگرفته از نوشته‌ی جناب "حسن اومود اوغلو" در مقدمه‌ی کتاب "معاصیر فارس دیلینده آذربایجان_ تورک منشالی سؤزلر"
تالیف: "دردانه رحیم اووا"