روزهای سرد از راه رسید. ما می‌گوییم یک‌ سوم مدارس مشکین فاقد وسائل گرمایشی مناسب هست و رئیس آموزش و پرورش شهرستان می‌گوید دو سوم مدارس شهرستان واجد وسائل گرمایشی هستند.

باور کنید درخواست و گدایی چیزهایی مانند آب آشامیدنی سالم، راه ارتباطی، سوخت و وسائل گرمایشی و هزاران کوفت دیگر بیش از فقدان آنها سخت و دردناک است. زجرآور است که برای این اولیه‌های مورد نیاز یک جاندار هم درخواست کنی و در جواب هم توجیه و سفسطه بشنوی.

تازه ببینی که عده‌ای چگونه در مقابل دوربینهای تلویزیون قرار گرفته و از این همه نداشته‌ها احساس رضایت کرده و از مسئولان قدردانی می‌کنند. تماشای برنامه‌هایی که با عناوینی مانند با مردم، صدای مردم، از زبان مردم که به صورت گزارش‌هایی از تلویزیون ایران پخش می‌شوند و شرکت کنندگان آنها وانمود می‌کنند که حقایق جامعه و خواسته‌های مردم را منعکس می‌کنند سختترین مرحله این چرخه است.

مردمی که ترس، احتیاط، تقیه، دروغگویی و نارضایتی را حتی می‌توان از پس صفحه تلویزیونی در عمق چشمانشان دید؛ ولی ترجیح می‌دهند در برابر دوربین از شادمانی و رضایت و تشکر از مسئولان بگویند و گاهی نیز با عبارات کلیشه‌ای خواسته‌هایی را نیز مطرح کنند تا بیش از آن تصنعی نباشد.

دقت در همین خواسته‌های مطرح شده از این برنامه‌ها نیز می‌تواند نشانگر عمق فلاکتی باشد که گریبان ما را گرفته است. در سفر استانی محمود احمدی‌نژاد به استان اردبیل، مردم و مسئولان نمین با هزاران امید و آرزو از رئیس جمهور خواستند تا دستور و امکان نصب یک چراغ راهنمایی رانندگی را در سه‌راهی نمین صادر نمایند تا بیش از آن شاهد مرگ عزیزانشان در آن محل حادثه‌خیز نباشند. در یکی دیگر از سفرهای استانی آن رئیس جمهور، اهالی یکی از شهرهای بلوچستان در مقابل دوربین تلویزیون از رئیس جمهور خواهش کردند تا امکان احداث یک حمام عمومی را در آن شهرستان برایشان فراهم نمایند.