سفر جان بولتن مشاور امنیت ملی ترامپ به ارمنستان با هدف همراه کردن آن با تحریمهای آمریکا علیه ایران و سخنان روز شنبه پاشينيان در عدم همراهی ارمنستان با سیاست تحریمی ایالات متحده اگرچه در ایران با شور و شعف صدا و سیما همراه بود ولی واقعیت ناگفته ای دارد که ارمنستان چاره ای جز همراهی با ایران حداقل در شرایط فعلی ندارد.

سخنان نیکول پاشينيان با این مضمون که " روابط ارمنستان با ایران از گذشته در سطح بالایی بوده و نیاز است که همچنان در همان سطح بالا باشد " بخوبی نشانگر این واقعیت است .

سیاست زیاده طلبانه و شبه صهيونيستي رژیم حاکم بر ارمنستان از اوان دوران استقلال این کشور از روس ها و تحمیل جنگ اشغالگرانه به دومین کشور با اکثریت شیعه جهان با بدبینی کشورهای همسایه آن همراه بوده است .

گرجستان کشوری در شمال ارمنستان با جمعیت قابل توجه آذربایجانی شیعه و شریک راهبردی خطوط انتقال نفت ، گاز و راه آهن ترکیه - آذربایجان ، روابط خود با این کشور را به پایین ترین سطح ممکن رسانده است .

مرز " صاداخلو " بین ارمنستان و گرجستان که از فضای جغرافیای سیاسی در منطقه آذربایجانی نشین بورچالی گرجستان واقع شده و مرز تجاری گرجستان و ارمنستان است مدتهاست که مسدود شده است .

از دیگر سو آذربایجان و ترکیه مرزهای خود را با این کشور بطور کامل مسدود کرده اند و ایران تنها تنفس گاه ارامنه است و در صورت بروز هرگونه اتفاق در مرز جنوبی و قطع ارتباط با ایران ، فاتحه ارمنستان خوانده خواهد شد چنانچه مرز های هوایی نیز مسدود خواهد شد و چاره ای جز تسلیم در برابر آذربایجان را نخواهد داشت.

با این اوصاف ، رد ! درخواست مشاور امنیت ملی آمریکا از سوی ارمنستان نه وفاداری به 22 سال دستگیری ایران از کشور مفلوک ارمنستان است که بقول پاشينيان " نیاز " است و در صورت برطرف شدن این نیاز از سوی کشور ثالث که احتمال آن وجود دارد ، چهره واقعی دوست و دشمن از هم تمیز داده خواهد شد .