وقتی نام شهریاری برای استانداری آذربایجان غربی کلید خورد فضای سنگین ناامیدی از این انتخاب در آذربایجان حاکم شد چون بر مبانی علمی و تجربه ثابت شده است بدلایل متعدد غیربومی بودن مسئولين دور از شايسته سالارى نيز هست.

به هر حال با کج سلیقه گی تهران و دولت روحانی تا پرده برداری از شخصیت شهریاری باید این شخص ناشناس تحمل می شد.

اول کار به لحاظ تجربیات خارج از کشور وعده های آوردن سرمایه گذاری خارجی به استان داد که تا به حال اقدامی مشاهده نشده است.

عمده ترکیب جمعیتی این استان تورک و کرد و دیگر اقلیت های مذهبی است.

در مورد استاندار جدید مشخصات دیپلمات, شیعی و کرد زبانی بیشتر سر زبانها بود شاید انتظار مرکز این بود که آقای دیپلمات حلقه وصل شده به لحاظ شیعی بودن با تورکها و به لحاظ کرد زبان بودن با کردها مأنوس شود.

ولی به مرور زمان ثابت شد که وی به اخوت شیعی ارزشی قایل نیست و گویا در نزد او عرق کردی مهمتر است.

اولین کار انقلابی و اشتباه که آقای استاندار جديد پس از جلوس بر کرسی استانداری انجام داد برکناری همه مشاوران سابق استانداری بود.
بالطبع این مشاوران رفقای شخصی استاندار قبلی یعنی آقای سعادت نبودند.

اقدامى كه به مزاج شيطنتى برخی فعالان سیاسی کرد بيشتر خوش آمد و احتمالا آقای شهریاری از همین سیاسیون خط گرفت.

فرصت طلبانی که در فضای یأس ترکهای استان بوی حلیم استشمام کردند و ستاد استقبال تشکیل دادند و...

با عدم شناختی که شهریاری بجنوردی از ویژگیهای تاریخی و سیاسی غرب آذربایجان داشتند مشاوران جدید و معلوم الحال بهتر می توانستند این سوژه خام را پر کنند...

و در این مدت شد آنچه نمی باید می شد یعنی آقای دیپلمات و شیعی با فراموش کردن تعلقات مذهبی, سوابق کاری و رفتار دیپلماتیک یک پان کرد تمام عیار از آب در آمد!

حالا دیگر بیانیه های استانداری قبل از روابط عمومی آن اداره از کانالهای تروریستی و مشاوران همه کاره اش صادر می شود!!

وقتی لابی ارمنی برای ادعای واهی نسل کشی دروغین عثمانی در پایتخت های اروپایی و جهان آنهم در سطوح عالی مجالس و دولت ها بی وقفه با برنامه تلاش می کند چرا ما باید نسل کشی جیلوها در این استان را فراموش کنیم؟

قره باغ اشغالی را در کجای حافظه مان به خاک بسپاریم؟

با تروریست های فعلی کومله و دموکرات و پ.ک.ک و پژاک و...چه کنیم؟

آقای استاندار ؛ اگر توسعه استان با نابودی و مرگ ما اتفاق می افتد این همان آدرس توسعه طلبی کردهای افراطی است که اکنون شما در دام آنها افتادید.

در بیانیه روابط عمومی استانداری اشاره می کنید ( می کنند) که پس از جنگ با عراق اکنون ما با آن کشور روابط دوستانه داریم... آیا بر مبنای تحلیل شما حالا ما باید شهدای جنگ تحمیلی را فراموش کنیم؟

دلاوران شهید باکریها و امینی ها را فراموش کنیم ؟

گرامیداشت شهدای ترور بیهوده است؟

با زخم دل شهدای دارلک و چهارده شهید چه کنیم؟

یا خونهای گرم روزمره شهدای مرزبانی چه کنیم؟

آقای استاندار و مشاوران توسعه طلبش فقط به این یک سؤال در رابطه با توسعه استان جواب دهند.

نقش گروهک های مسلح کردی با نامهای متعدد در عقب ماندگی و عدم توسعه این استان چیست؟