محمّدخان قزوینی درجة بي‌سوادي را تنها به نويسندگان ترك اعطا مي‌كند و زماني كه نقل قولي از نويسندگان هندي كرده و گفته و نظر او را به كل رد مي‌كند؛ از لقب بي‌سوادي و بريدن و دريدن در بارة ايشان خبري نيست.

از جمله در صفحة 258 از قسمت دوم مقالات كه در بارة كتاب «زين‌الاخبار گرديزي» گفتگو مي‌كند؛ از شخصي هندي موسوم به «محمّد ناظم» سخن به ميان مي‌آورد كه بنابر ذوق و سليقة خود تصحيحات غلطي در بخشي از كتاب زين‌الاخبار به عمل آورده است، امّا چنانكه گفتيم از متهّم کردن او به بي‌سوادي و عامی بودن و نبود فهم خبري نيست، بلكه كلمات و جملات منطقي و اصولي هستند و اينكه:

« اجتهاد كسي براي كسي ديگر حجّت نيست. » جالب است كه قزويني در اين بخش حتّي در انتخاب فعل نيز حسن سليقه و ادب را فراموش نمي‌كند و اغلب فعل ملايم «ملتفت نشده» را در بارة آن نويسندة هندي به كار مي‌برد. معلوم نیست ترك‌ها چه هيزم تري به اين گونه نويسندگان فروخته‌اند كه ايشان در مواجهه با ترك و تركي اين‌گونه برافروخته، پرخاشگر ، بی منطق و بی ادب هستند ؟