زمانی که در هند قدیم، زن موجودی فرعی برای مرد به حساب می آمد و تا روزی که مرد زنده بود همسرش حق حیات داشت و روزی که شوهر از دنیا میرفت زن را زنده زنده دفن میکردند و یا در گودالی از آتش انداخته و می سوزاندند.

و یا زمانی که به یکی از عربها بشارت فرزند دختر می دادند از شدت غم و حسرت رخسارش سیاه میشد و سخت دلتنگ میگردید.

و یا زمانی که چینیان خداوند را خالق پسران و شیطان را خالق دختران می دانستند، لذا پسر در نزد آنان برکت و دختر طوق لعنت بود.

و یا زمانی که در روم دختران و زنان بیشتر مانند شئی مملوک مورد معامله واقع میشدند و پدر هر وقت صلاح میدانست میتوانست آنها را بفروشد و قرض و کرایه دهد یا بکشد.

و یا یا زمانی که فرانسویان اعتقاد داشتند زن رفیق مار و فرستاده شیطان است که برای بقای نسل به شکل انسان در آمده است.

و یا زمانی که در میان قوم فارس مردان میتوانستند زنان خود را به دیگری قرض بدهند و یا مردان مجاز بودند با مادر و دختر و خواهر خود مزاوجت و همخوابگی نمایند و زمانی که زنان فارس به دخمه های تاریک انداخته میشدند و یا زمانی که میگفتند : زنان را ستایی سگان را ستای ، که یک سگ به از صد زن پارسای.

زنان ملت تورک چنان ارزش و جایگاه والایی داشتند که میتوانستند به مقام پادشاهی و امپراتوری برسند و در جنگ فرماندهی لشگر را بر عهده بگیرند.
یادمان باشد هر پادشاهی دست مادری را بوسیده و هر مرد قدرتمندی زاده ی زنی است که مقدس ترین مقام انسانی (آنا) را دارد.

در زبان غنی و زیبای تورکی مادر را گوزل یا قشح نمی نامند و زیبایی های مادر تمام نشدنی و بخاطر چشمان درشت یا دلبریهایش نیست از این رو مادر را گویچک مینامند که متقابل فارسی یا لاتین و هیچ زبانی را ندارد و اگر بخواهیم معنی کنیم باید بگوییم: زیبایی که دیدنش آرامش را از مرد نمیگیرد و او را به صفات حیوانی نزدیک نمیکند و تماشای گویچک آرامش بخش است نه اضطراب زا و همانند طبیعتی زیبا از دیدنش سیر نمیشویم.

اگر مرد هستیم و خود را یک تورک باغیرت می دانیم باید فضایی ایجاد کنیم که خواهرانمان با خیالی آسوده در آن فعالیت کنند.
دختران تورک را گویچک ببینیم