کولت. آذ بالاجا بالالار اوچون زاهید خلیلین "دنیزین تاپشیریغی " حکایه‌سینی تقدیم ائدیر:

انیزه گئدن بوتون یوللار ائنیش اولور. اونا گؤره کی، دنیز قوناقسئوردیر. اما ائله کی، گئری قاییدیرسان، یول یوخوشا چئوریلیر. چونکی دنیز سنین بئله تئز قاییدیب گئتمیینی ایستمیر. دالغالارین قوجاغین‌دا آتیلیب-دوشه‌ن او تک قاییغا باخ! اونو دنیز بئله‌جه قوجاغین‌دا آتیب-توتور. چونکی دنیزی سئوه‌نلرین هامی‌سی اونون خوشونا گلیر. بئله تصور ائله کی، خزرین ساحلینه گلمیسه‌ن. اول بئله بیر سس ائشیده‌جکسه‌ن:

-خوششت، خوششت! بو دنیز دیلین‌ده "خوش گلمیسه‌ن" دئمک‌دیر. البته او ساعت سویونوب سویا توللاناجاق‌سان. قولاغینا باشقا بیر سس گله‌جک.

-خوششت، خوششت! یعنی نئجه‌دی، سویوم چوخ سویوق دئییل کی؟! اما سن یقین بو سؤزلره قطیعا اهمیت وئرمه‌ییب لاپ اوزاقلارا اوزمک قرارینا گله‌جکسه‌ن. آخی دوغرودان دا دنیزین یئنه ده سسی ائشی‌دیله‌جک:

-خاشش، خوشش، اوووششش! بو او دئمک‌دیر کی، احتیاط‌لی اول! دالغالار دجل اولور. اونلارلا زارافات ائلمیی سنه مصلحت گؤرموره‌م. آخی هله بالاجاسان. ائله کی، بؤیودون، حس ائلدین کی، سن سویا آتیلان‌دا دالغالار گئری چکیلیر، اوندا دنیز باشقا بیر ماهنی اوخویاجاق:

بو ایسه او دئمک‌دیر کی، دنیز جسورلاری سئویر. هارا ایستییرسن اوز. بونا گؤره ده مصلحت بودور کی، اوزاقلارا اوزممیشدن قاباق دنیزی دینله. اگر او سنه دئسه کی:

-خششش، خوششش، اوووششش!

-اوندا مصلحتیم بودور کی، گئری قاییدیب لاپ دایاز یئرده اوز‌سه‌ن. دنیزین بو تاپشیریغینی یادیندان چیخارتما!