کولت. آز واقیف بهمنلینین "شوشا" آدلی شئیرینی تقدیم ائدیر:

داغی داغ اوست‌ده دوران داغ‌لی سمندردی شوشا،
نئجه بس دیل-دیل اؤتور گول-گول آچان دردی شوشا؟

قول آچیب هر یئته‌نه؛ پیس نظره گل‌دی یقین –
پارتلامیشلار اولادی: گؤر نه قشنگ یئردی شوشا!..

قالدیریب دیک باشینا زاتیقیریق قور-قودوغو،
توللاییب دار دره‌یه دردلری مین مردی شوشا!

او خجیل، آخدی تری، قان بله‌نه‌ن کؤینیینی
خاری-بولبول گولونون یارپاغینا سردی شوشا؟

بلکه نرد تاختاسی‌دی یئک جیدیرین تاس سینه‌سی –
فندگیر اللرده گزه‌ن شئش‌لی-بئش‌لی زردی شوشا؟

تانرییا آسی اولوب قؤور ائل‌سه‌م هیددت‌دن،
دئیره‌م، درد یوواسی، اوتلو-سولو شردی شوشا!

اهدی واقیفله ایدی، پئیمانیمیز قبره قدر...
بس هانی؟ گردیینی دوشمه‌نه‌می وئردی شوشا؟