کولت. آذ نظامی گنجوینین غزلینی تقدیم ائدیر:

گئجه خلوت جه بیزه سئوگیلی یار گلمیش ایدی،
اوزو آیدان دا گؤزل نازلی نیگار گلمیش ایدی.

تر آخیب گول یاناغیندان ، بولود اورتموشدو آیی
اونو دوشمن می قوووب، کؤنلو غبار گلمیش ایدی؟!

اونا من گؤز یئتیریب، خلوتی باخدیم باخدیم
اووچونون اوولاغینا کؤرپه شیکار گلمیش ایدی.

اویویوب هر ایکیمیز راحات اولوب بیر یاتدیق
بختیمین باغچاسینا گوللو باهار گلمیش ایدی.

دئدی : گئتمک دمی دیر، سؤیله، نه ایسته ییرسن یار؟
بیر اؤپوش ایسته دیم اوندان، یئری وار گلمیش ایدی.

آغلاییب گئتدی او یار ، گؤز یاشی یاندیردی منی
اودلارا یاندی دیلیم، سانکی شرار گلمیش ایدی.

ای "نیظامی" دئدی بیردن آییلیب گؤردوم او یوخ!
دئمه رؤیادا بیزه چشمی خمار گلمیش ایدی...