کولت آذ علی آغا واحیدین شعرینی اوخوجولارا تقدیم ائدیر:

دئدیم: ای غنچه دهن، کؤنلومو قان ائیله‌میسن!
دئدی: «بی‌جا یئره عشقمده فغان ائیله‌میسن»!

دئدیم: انصاف ائیله اینجیتمه منی عاشقینم...
دئدی: «گئت!، سرّیمی دونیایه عیان ائیله‌میسن»

دئدیم: آغلاتما منی سرو بویون شوقینده!
دئدی: «گؤز یاشینی بیهوده روان ائیله‌میسن»

دئدیم: آخر گؤزلیم، باغ و بهاریم سنسن
دئدی: «سن عمرینی حسرتله خزان ائیله‌میسن»

دئدیم: آز چکمه‌میشم گؤزلری‌نین حسرتینی
دئدی: «اؤز کؤنلونو یئرسیز نگران ائیله‌میسن»

دئدیم: عشقینده اسیرم، منه بس خئیری نه‌دیر؟
دئدی: «اولده بو سووداده زیان ائیله‌میسن»

دئدیم: عشق آتشی نیلر منه؟ قورخان دئییلم
دئدی: «بیچاره یانارسان! نه گومان ائیله میسن»؟

دئدیم: ای گل! من ازلدن‌ده گؤزل عاشقیم
دئدی: «سن روحینی عشق‌ائیله جوان ائیله‌میسن»

دئدیم: هر گون سر کوی‌ینده دولانماقدیر ایشیم
دئدی: « واحید" نه گؤزل یئرده مکان ائیله‌میسن»