پروفسور احسان دوغراماجی به سال 1915 در اربیل عراق به دنیا آمد و به سال 2010 در آنکارای ترکیه چشم از جهان فروبست. احسان بعد از آنکه دوره مدرسه را در مدرسه آمریکایی بیروت سپری کرد راهی دانشکده پزشکی دانشگاه استانبول شده و برای همه همیشه در ترکیه ماندگار شد.

او که بیش از شصت سال عضو هئیت علمی دانشگاه آنکارا و دانشگاه حاجت‌تپه و نیز مؤسس و دبیر هئیت امنای دانشگاه بیل‌کنت بود و به عنوان یکی از بزرگترین محققان طب کودکان در جهان شناخته شده است و دانشگاه‌های گلاسکوی اسکاتلند، نایس فرانسه، نبرسکای آمریکا، بغداد عراق، سوکای ژاپن و دانشگاه پزشکی باکوی آذربایجان به پاس خدمات بی‌پایان و مقالات علمی بسیاری که در کنگره‌های مختلف ارائه کرده بود نشان دکترای افتخاری به احسان دوغراماجی اعطا کردند.

او همچنین بدلیل راه‌های جدیدی که در طب کودکان به خصوص کودکان نارس گشود جوایز بین‌المللی زیادی را بدست آورد که از آنها می‌توان به جایزه خدمت توبیتاک، جایزه موقوفات لئون برنارد، جایزه کریستوفرسون آمریکا، جایزه پیت مائوریس یونیسف، جایزه لئگیون دوهونر (بزرگترین نشان علمی فرانسه) و مدال خدمت برتر دولتی جمهوری ترکیه اشاره کرد.

علاوه بر مقالات علمی بسیاری که از این محقق ترک برجای مانده کتاب‌هایی مانند کتاب مادر و کتاب مراقبت از نوزاد نارس از آثار ماندگار او در زمینه طب کودکان است.

احسان دوغراماجی علاوه بر زبان ترکی، زبان‌های عربی، انگلیسی، فرانسوی، آلمانی و فارسی را نیز به خوبی می‌دانست. او خالق اشعار زیبایی است که بیشتر در حسرت و وصف زاد گاهش اربیل سروده شده است که دو بند از شعر پنج بندی حسرت اربیل چنین است:

Erbil mektebinde geçti günlerim
Orada yeşerdi milli hislerim
O demleri anıp şimdi inlerim
İçimde orada bir bülbül vardır.

Şimdi kalan tek şey mezar taşları
Umutsuz ninelerin gözyaşları
Meyus dedelerin çatık kaşları
O yanğın yerinde soğuk kül vardır.