(توت آغاجی اوچون الگییا_

…عؤمورله اؤلوم

هر کسده بیرلیکده یاشاییر. یئنی دوغولموش اوشاقدا دا، یاشی یوزو آدلامیش قوجادا دا. اما حیاتین ایشلک، عادی، جاری چاغلاریندا بو دائمی متفقلیین یالنیز بیر اوزونو گؤرورسن. سنینله انسیتده یالنیز قارشی طرفین عؤمور تایی قوه‌ده اولور. اؤلوم اوزو یادا دوشمور.

…اما استثنالار وار!

شخصاً من اؤلوم-دیریم جوتلویو حاقیندا یالنیز خرچنگ خسته‌لری ایله دانیشاندا، اونلارا باخاندا فکرلشیرم. یالنیز اونلارلا انسیتده اولارکن گؤرورم کی، قارشیمدا هر ایکی دنیانی بیر یئرده داشییان انسان وار. اونلاردا هم عؤمور، هم اؤلوم بیرلیکده دیله گلیر، بیرلیکده گولور، بیرلیکده حرکت ائدیر… بیرلیکده بیشیریر، بیرلیکده یازیر، بیرلیکده اوشاغی باغچادان گؤتورور…

بیرلیکده…

بیرلیکده…

بیرلیکده…

عؤمور-اؤلوم تاندمی ایله بیر یئرده «سلام!»لاشیر، بیر یئرده «ساغول!»لاشیریق. اعتراف ائدیم کی، اولدوقجا غریبه حسدیر. بیر طرفدن بیلیریک کی، اونسوز دا هامیمیز اؤلجییک. اما فردی تقویمینین اؤلوم ورقینی هر دفعه حس ائتدیین، ویرتوال شکلده «گؤردویون» او شخصلرین یاراتدیغی حسلر، اویاتدیغی تصوراتلار، ائتدیی عمللر سانکی ایکی دفعه آرتیق اولور. هر ایکی عالمه وورولدوغونا گؤره چکی، مقیاس، مقدار، حجم ده آرتیر… حاصللشیر!

…آیگون بیلر اؤزونده ایکی عالم داشییردی. بیلر وفات ائد‌ندن سونرا آدینی اؤزونه سویاد گؤتورموشدو… آیگون عؤمور، بیلر اؤلوم حصه‌سی تک تک وجوددا یاشاییردی. خرچنگ خسته‌لیی اونو هر دفعه حیاتین اؤلوم پایینی دا اؤزو ایله گزدیرمه‌یه وادار ائدیردی. قیزینین الیندن یاپیشاندا اؤلومله-خرچنگله یاپیشیردی… میکروفونو توتاندا اؤلومله-خرچنگله توتوردو. مصاحبه وئرنده اؤلومله-خرچنگله وئریردی…

آذربایجاندا چوخ مدنیت آدامی خرچنگدن وفات ائدیب. اما هئچ بیری اؤلومله دوئتده کنسرت وئریب گئتمییب. او نه اوخوماق، او نه قدرتلی سس، هله او نه دستمال ایدی، الاهی!؟؟! آیگونون سون کنسرتینه گئتمک ایستمیشدیم. مدنیت و اینجه‌صنعت ساحه‌سینده یاخشی علاقه‌لره مالک اولان تاریخی (ام.ت.و-نین آپاریجی‌سی) آختارمیشدیم. بیلمیرم، زنگ چاتمامیشدی، یا باشقا بیر سببدن - هر حالدا سوندا بیلت تاپمادیم… و من او کنسرته دوشه بیلمدیم. سونرا اونون کنسرتیندن بعضی پارچالار گؤردوم: الینده دستماللا. سانکی آیریلیغین رمزی ایدی.

آیگون بیلر منیم مسئولیتله «داهی!» دئیه بیلدییم نادر موسیقی وارلیغی ایدی. همیشه اونا وجدله، ائموسییالاریمین اورستینده قولاق آسمیشام. ایسته‌نیلن یوکسکلیک اوچون طبیعی اولان حاللار دا یاشامیشام. مثلاً، یا باشیم گیجللنیب، یا هوام چاتماییب. اما درک ائتمیشم کی، آیگون بیلرده ایفا ائد‌ن، اوخویان، یارادان ایکی عالمدیر: هم اولوم، هم اؤلوم!

اونا گؤره آیگون ایکی دفعه چوخ‌دور! ایکی دفعه آرتیقدیر! آیگون «توت آغاجی!» دئیه بوتون انسانلیغا، جانلیلیغا، جانسیزلیغا مراجعت ائدیر، هر دفعه سانکی هر کسدن، هر ندن حلاللیق آلیردی… «نئچه کؤرپه بوداغینی من ازمیشم…!؟!» بو هر بیریمیزین بیر عؤمور و بیر اؤلوم بویو هر کس و هر نه قارشی‌سیندا ائتمه‌لی اولدوغوموز یگانه اعتراف اولمالیدیر…

غریبه‌دیر…

آیگون بیلر خرچنگدن وفات ائتدی. اما ایلک دفعه‌دیر کی، منی «شیش هاراسیندا ایدی؟» کیمی بسیت سوالین ماراقلاندیرمادیغینین فرقینه واریرام. بلکه شیش اونون عؤمور یئرینده دئییلدی، ائله اؤلوم حصه‌سینده ایدی…!؟ بیز آیگون بیلرین سسینی هر دفعه ائشیدجک، اما او دستمال-این تمثالیندا هم ده گؤرجییک…

تاریخ‌دن ایسه همیشه سوروشماق ایسته‌یجه‌یم: آیگون بیلرین سون کنسرتینه بیلتی هاردان تاپا بیلرم!؟