هر کسین آناسی اونون اوچون عزیزدیر... هر کس اوچون اونون آناسی ان عزیزدیر... عزیز اولمایان آنا وارمی کی؟

آنادان یازماق، آنانی وصف ائتمک ان آسان گؤ­رو­نن چتینلیکدیر... آنایا اولان حسلری تام شکیلده ایفا­ده ائده بیلمک مومکونسوز اولان گئرچکلیکدیر...

او قدر یازیبلار کی... او قدر سؤز قوشوب، نغ­مه ­لر سؤیله‌ییب، تابلولار جیزیب، هیکللر یونوبلار کی آنایا... ها یازیرلار قورتارمیر، ها دئییرلر آزالمیر، ها دوشونورلر توکنمیر آنا حاق‌دا مؤوضو... من ایسه نه بئشیک باشینداکی یوخوسوز گئجه‌لردن، نه شیرین لایلالاردان، نه ده کیرپیی ایله اود گؤتوروب اؤولاد بؤیوتمه‌لریندن دانیشاجام بو گون آنالارین... ان اساسی عمومی یاناشمایاجام مؤوضویا، چونکی من آنالار دونیاسینین سایسیز ساکینلرینلریندن ساده‌جه بیری – دونیانین ان گؤزل آناسی اولان اؤز آنام حاقین‌دا دانیشاجام. داها دوغروسو، اونون کیتابین‌دان، منیم آنامین کیتابین‌دان سؤز آچاجام سیزه.

میرزه جلیلین روحو منی باغیشلاسین، دیرلی اثرینین ایسمینه شریک چیخمیش اولدوم. اما اصلینده، هر آنانین کیتابی وار. یوخ، عؤمور کیتا­بینی دئمیرم، هر اینسانین یاشادیغی تالع دیر او کی­تاب. اؤولادلاری دا نظرده توتمورام، اونلار وا­لی­دین­ل­رین بیرگه یاشاتدیغی جانلی کیتابلاردیر. من هر بیر آنا­نین قلبینده گیزلی قوتو کیمی ساخلادیغی دون­یا­سین­دان دانیشیرام. یاشادیغی و یاشاتدیقلارین‌دان یوخ، داها چوخ یاشامادیقلارین‌دان... ائویندن، عائله‌سیندن، اولادلاریندان، سئودیکلریندن، ایشیندن-گوجوندن ایم­کان تاپیب یاشایا بیلمدیی، قوربان وئردیکلریندن دا­نیشیرام... چونکی آنالار آنا اولان گوندن اصلینده، اؤز حیاتلارینی اوچ نقطه ایله «سونرایا ساخلاییرلار»، یا دا ساده‌جه بئله دوشونورلر. اما او «سونرا» هاچانسا باش توتورمو، بیلمیرم. آخی آنالار اؤولادلاری دون­یا­یا گؤز آچان گون دوغولورلار. یاشایاراق اؤیرنیرلر آنا اولماغی... بالایلا اوتوروب، بالایلا ایمکله‌ییب، با­لای­لا یئرییرلر... بالایلا دیش چیخاریب، بالایلا مک­ت­به گئدیب، بالایلا ایمتحان وئریرلر... هم ده هر با­لای­لا آیریجا... هر بالایلا یئنی‌دن؛ تکرارا، اما تک­رارسیز اولاراق... بالانین هر یئدیینی ایلک اؤنجه اؤزل­ری دادیر آنالار، زهر ده اولسا. ایلک سئوگی آجی‌سی دا آنا­نین اولور، ایلک دیز سیریلمه‌سی ده، ایلک اوغورو، ایلک یانلیشی دا... مازونیتی، استراحت گونو، ایش ساعتی یوخدور آنا و­ظیفه‌سینی داشییانلارین... مااش، تلطیف، فرقلنمه، ایر‌لی چه­کیلمه ده... آنا بؤیوسه ده، کیچیلسه ده، اوزولسه ده، سئوین­سه ده ساده‌جه آنادیر.

«قوی بؤیوسون، قوی مک­ت­به گئتسین، قوی طلبه اولسون، قوی ایشه دوزلسین، قوی عائله قورسون، قوی والیدین اولسون، قوی ائوینی دوزلتسین، قوی نوه گؤرسون بالام» دئیه دوشونن، اؤز حیاتینی ارت­لییب، ایشلرینی تاخیره سالیب، ایستکلرینی قوربان و­ریب، آرزولارینی «لنگیدیب» و نهایت، «آی الله، با­لام نیه قوجالیب» دئیه گیزلیجه کؤوره‌لن، اؤز ساچینین ب­یاضلیغی ایشیغیندا بالاسینین قارا ساچلاریندا گؤرونن آغ توکلری اوریینده سایماغا چالیشان، اما او آندا بئله اؤولادینین اوریینی سیخماماق اوچون اوزون‌ده‌کی تب­سومو اسکیک ائتمه‌یه‌ن فداکارلیق سیموولودور آنا­لار... و تک بیر علاوه ده ائدیم کی، بو آنالارین ان گؤزلی، ان فداکاری، ان مهریبانی، ان قایغیکشی ائله منیم آنامدیر. بیلیرم، هر کس بئله دئ­ییر، هر کس بئله حساب ائدیر اؤز آناسینی دوشوننده. اما ان دوزونو، من دئییرم، اینانین...

آغ­لیم کسندن بو گونه، بو دقیقه‌یه، بو آنا کیمی نئچه یاشیمیز اولماسینا باخمایاراق، همیشه بیزی - اؤولادلارینی دو­شو­نوب؛ بیزی قورویوب، بیزه قوللوق ائتمه‌یه چالیشیب. آتامین ایشی، وظیفه‌سی هم ده اونون ایشی، وظیفه‌سی اولوب سانکی. بیر ووروب اورکلری، بیر دوشونوب بیینلری، بیر باخیشدان آنلاییبلار بیر-بیرینی آناملا آتام. جفاکش‌دیر، وفالیدیر، فداکاردیر، هر زامان آنلاییشلیدیر منیم آنام. دیز اوستده اوتوروب ان بالاجا نوسیله بئله ساعتلارلا «اوف» دئمه‌دن اوینایار، یئمیین ان آزینی یئییب، ان راحت­سیز یئرده مورگولیر لازیم گلسه. اما هئچ شیکایت ائت­مز. هامینی دوشونوب، هر کسه یاردیم ائتمه‌یه چا­لی­شار. اوشاق کیمی ساده، چیچک قدر ظریف، تورپاق کیمی دؤ­زوملودور. چوخ بؤیوک بیر قلبی وار. او قدر بؤ­یوک­دور کی، هامینی، هر کسی باغیشلاماغا گوجو چاتیر. اما ایچین‌ده نه کوسکونلوک، نه کین، نه ده غضبه یئر وار بو بؤیوک قلبین. سئوگی دولودور، سئوگی بخش ائدیر، سئو­گی ساچیر، سئوگی پایلاییر او آنجاق. سئوگی قایناغی، سئو­گی اوممانی‌دیر اونون قلبی... کیم بیلیر، بلکه ده سئو­گینین اؤزودور منیم آنام...