کسانی هستند که فعالیت مجازی آنها به چند سطر ابراز تاسف، تسلیت یا تبریک در مواقع مهم مانند انتخابات، واقعه پلاسکو، جام جهانی فوتبال ختم می‌شود. این افراد در سایر مواقع خوانندگان مطالب کوتاه و اخبار، بینندگان ویدیوها و عکس‌های جذاب و گاهی نیز انعکاس دهنده چیزهایی هستند که خوششان آمده است.در باقی موارد صفحات مجازی آنها بیشتر رنگ دفتر خاطرات و یادداشت به خود می‌گیرد. از نظر من این افراد همان «افکار عمومی» هستند.

افکار عمومی در لحظات اولیه به صورت ناخودآگاه و به قول یوسف اباذری «با حکومت هم‌آغوش می‌شوند» ولی بعد از سپری شدن شوق و هیجان ناخودآگاه اولیه و به محض آنکه احساس می‌کنند با چیزی برنامه ریزی شده مواجه هستند خود را کنار کشیده و به ناظری بی‌تاثیر تبدیل می‌شوند. برای مثال همدلی گسترده این افراد و تسلیت گویی آنها به بازماندگان جان باختگان واقعه مسلحانه اهواز، دلیل نشد تا با پرتاب موشک‌های انتقامی به البوکمال سوریه همراهی کنند چون هم شوق اولیه سپری شده بود و هم احساس ابزار شدن در یک برنامه از پیش تعیین شده برایشان قابل قبول نیست. البته از نظر حکومت همان هم‌دلی اولیه مغتنم است.

علاوه بر آن فضای روانی حاکم بر کاربران فارس فضای مجازی با جو حاکم بر کاربران کرد و ترک و عرب ایران تفاوت‌هایی دارد. برای مثال در همان واقعه اهواز همدلی کاربران فارس جدی‌تر و محکمتر بود و تسلیت گویی کاربران کرد و ترک و عرب زیاد چنگی به دل نمی‌زد و شائبه آن را ایجاد می‌کرد که از سر تکلیف و یا همرنگ جماعت شدن دست بکار شده‌اند. برای همین کاربران فارس فضای مجازی به راحتی می‌توانند دیگران را به عدم وطن‌دوستی و شاید وطن‌فروشی متهم کنند. از نظر آنها هوادران تراکتور و کسانی که با فرقه دموکرات آذربایجان برخورد همدلانه دارند، مصداق کامل بی‌اعتنایی و بی‌حرمتی به ایران هستند. خصوصاً که این روزها پرچم‌ ژاپن هواداران تراکتور نیز به یکی از مصادیق وطن‌فروشی تبدیل شده است.

اگر این حجم از جمعیت ایران وطن‌فروش باشند پس کار این وطن زار است. از طرف دیگر باید این رویکرد آنها دلیلی داشته باشد که فهم آن مهم و ضروری است. جمعیت گسترده‌ای که بین آنها و سرزمینشان فاصله افتاده است و دیگر نمی‌توانند برای آن دلسوزی کنند. آنها به این نتیجه رسیده‌اند که چیزی ندارند که برایش بجنگند نه زبانی، نه فرهنگی، نه وضعیت اقتصادی قابل قبولی، نه عشقی، نه آینده‌ای و شاید هم همیشه در آرزوی مهاجرت به سایر کشورها به سرمی‌برند.