حدود پیکار سیاسی در حکومتهای دموکراسی که مبارزه اشکارا جریان دارد از حدود پیکار سیاسی در حکومتهای مستبد که مبارزه باید مستور و پوشیده باشد وسیعتر است. از سوی دیگر ، در دموکراسیها و تنها در این حکومتهاست که می توان مبارزه در رژیم و مبارزه با رژیم را از هم متمایز ساخت.

بایستی به این حدود کلی پیکار حدود دیگری را نیز افزود. تفاوت گذاشتن میان احزاب سیاسی و گروههای ذینفوذ با فرق میان مبارزه مستقیم برای تسخیر قدرت یا شرکت جستن در قدرت و مبارزه غیر مستقیم برای تلاش به منظور زیر نفوذ قرار دادن قدرت بدون تغییر صاحبان ان منطبق است. در دموکراسی ، مبارزه مستقیم در کلیه سطوح ممکن است. اما در حکومت مستبد ، این مبارزه فقط در سطحهای پایین اعمال می شود. قدرت در سطح عالی فقط از راه تحریکاتی که هدف انها اهمیت دادن به صاحب قدرت است ، موضوع یک #مبارزه_غیر_مستقیم قرار می گیرد. ولی صاحب قدرت تغییر نمی کند.

عجیب است که در دموکراسی تا حدودی وضع معکوسی در مورد سطوح پایین قدرت حکمفرماست. این سطوح پایین ، به کارمندان فنی سپرده می شوند که به صورت هیأتهای اداری تشکیل یافته اند و از ان چنان ضمانتهایی در وضعشان برخوردارند که قدرت سیاسی به هیچ وجه نمی تواند انان را معزول کند. پس مبارزه مستقیم برای تسخیر مقامات محدود است. دوام و پایدای این مقامات تاثیر تغییر دسته های سیاسی در مقامات بالا را محدود می کند. برعکس ، در #نظام_استبدادی ، حاکم با میل خود در کلیه مشاغل پایین که موضوع رقابت وسیعتری هستند افراد را منصوب و معزول می کند. و انکه اعتماد کامل رئیس کل را به دست اورد دیگر در راه خود مانعی نخواهد یافت و بدینسان تغییر نورچشمیها ممکن است از دگرگونیهای انتخاباتی قاطعیت بیشتری داشته باشد.