در سالگرد فاجعه دهشتناک خوجالی سفر نخست وزیر ارمنستان به تهران بدترین اتفاق ممکن برای آذربایجان بود.

این یک بد سلیقه‌گی محض و دهن کجی آشکار دولت کریمه ایران به دولت جمهوری آذربایجان و جامعه بزرگ ترکان خود ایران بود.

با این سفر نامیمون و در این روز نکبت غرور مردم آذربایجان به دست شوونیسم دولتی و داشناک ارمنی جریحه دار شد.

و دیدار پاشینیان با ارامنه ایران که پلاکارتی با مضمون ' قره باغ خاک ارمنستان است' نشتری بر این زخم بود تا فریاد این درد امروز روز جمعه در استادیوم سهند گوش شوونیسم فارس و داشناک ارمنی را کر کند.

در خلع احزاب سیاسی و رسانه‌های بزرگ همیشه استادیوم سهند میعادگاه هزاران نفر به عنوان نماینده ملیون‌ها ترک از سراسر ایران بوده و در واقع تریبونی قوی برای جامعه ترکان و آذربایجان هست.

انزجار از سیاست های ضد آذربایجانی دولتمردان و گستاخی ارامنه التهاب جامعه ما را به سکوهای ورزشگاه کشانید.

تا پرچم جمهوری آذربایحان به اهتزاز در آمده و پرچم ارمنستان به آتش کشیده شود.عارهایی مثل"" قره باغ بیزیمدیر بیزیم قالاجاق"

آذربایجان وار اولسون_ایسته‌مه‌ین کور اولسون"...
سر داده شود.

من همیشه مخالف اهتزاز پرچمهای کشورهای ثالث در تجمعات حركت ملى بوده و معتقدم مطالبات ما بايد بدور از شائبه هاى خارجى و حواشی غیرضروری باشد اما این هفته چون بحث طرفداری از قره‌باغ در میان بود این حرکت جسورانه و دلچسب را تحسین کردم.

اگر در بازی با استقلال خلل یک دقیقه ای در شعارهای مرسوم " تورک دیلینده مدرسه _ اولمالیدی هر کسه"
و " آذربایجان قیزلاری _گؤی‌لرین اولدوزلاری" ایجاد کردند امروز هواداران با عزمی جزم‌تر یک دقیقه زمان را جلو کشیدند تا از خجالت گروه تفرقه انداز شیپوری‌ها و فحاش‌ها در آیند.
علاوه بر استادیوم سهند خبرهایی از میعادگاه‌های نمازهای جمعه در شهرهای مختلف آذربایحان نیز در محکومیت سفر نخست وزیر ارمنستان درست یک روز پس از سالگرد نسل کشی خوجالی و گستاخی بیشرمانه ارامنه در ام القرای جهان اسلام به گوش می رسد که مایه امیدواری است باید که جریان مطالبه‌گری از دولت و حس اعتراض به شوونیسم مرکزی و داشناک ارمنی و تروریسم کردی در میان تمام اقشار جامعه گسترش یابد.

چنانکه در صفحات گسترده مجازی اجتماعی این مهم به خوبی انجام گرفت.

و ادامه این واکنش‌ها از زبان ائمه جمعه و نمایندگان آذربایجان شايد كه تلنگری باشد بر عملکرد دولت بی‌تدبیری که نارضایتی آحاد مردم از آن بیداد می کند.

و هشداری که دیگر صبر آذربایجان نسنجید!