سدها ساختند و با هزینه‌های گزاف آب به ارتفاعات رساندند. تا تپه‌ها و ارتفاعات اطراف اورمیه تاکستان کنند.

سرمازدگی مانع از آن شد که تاک‌ها به بار نشینند. تنها نتیجه این طرح‌ها هدر رفت آب و خشکانده دریاچه بود. اساتید ومحققان مستقل بارها اعتراض کردند که " از دوره اورارتو تا حال هیچ احمقی به فکر کاشت تاک در این ارتفاعات نیافته بود".

نود سال است که یکجانشین کردن اجباری عشایر در زمین‌های پست ترکمن‌صحرا وحاشیه گرگان‌رود موضوع تحقیقات بوده است ( تصویر ضمیمه). ولی نگاه مرکز امنیتی بود و با همه آن تحقیقات و تلاش‌ها به دیده شک می‌نگریست که مبادا گروه‌هایی درصدد تقویت قومیت‌ها باشند. همین نگاه امنیتی باعث می‌شود که چادرهای کمک به سیل‌زدگان ترکمن‌صحرا در شهرهای آذربایجان توسط نیروهای امنیتی برچیده شود. برای همین ما فجایعی از قبیل سیل ترکمن‌صحرا را نه بلایی طبیعی، بلکه بلایی انسانی و حکومتی می‌دانیم.