سیل اخیر که فعلا ابعاد آن هر روز وسیع می شود ،نشان داد که توجه به عملیات زیر ساختی در کشور بسیار کم و فاقد کارآیی لازم است.

ستاد بحران حوادث غیر مترقبه زودتر از مردم برای گذران ایام تعطیل سال به سفر می رود ، و زمانی متوجه بحران می شود که بحران به وجود آمده است.

رئیس جمهور ، اداره پیش بینی هوا را گنهکار می شمارد، استاندار ، بدون در نظر گرفتن ملاحظات امنیتی و طبیعی که در چنین مواقعی امری حتمی است ،در خارج از کشور به سر می برد ، رئیس مجلس، زنده ماندن در سیل را شانسی بزرگ می شمارد.

نماینده مجلس ،صدا و سیما را به خاطر تحریف شرایط مقصر می داند. معنای تمامی این دلیل تراشی ها یک چیز است. مسئولیت فقط در کسب میز صندلی ریاست فلان اداره خلاصه شده ، و روابط اورگانیکی بین ادارات مختلف برای حل بحران بسیار شکننده و در حد خرده گرفتن برای همدیگر است . امروز مسئولین همدیگر را به قصور در وظیفه متهم می کنند فردا نیز همان مسئولان به دلیل انجام وظیفه از حد متعارف خود ترفیع مقام خواهند یافت . "در این بین بیچاره آنکه ملک و منالش به یغما رفت".