مجتهدان قم یا شیخ صنعان های معاصر؟

_قاعده نفی سبیل در اسلام بر گرفته از مفاد آه ۱۴۱ سوره نسا می باشد که در آن به نحوه برقراری ارتباط مسلمانان با غیر مسلمانان اشاره می شود. این اصل هرگونه ارتباط با بیگانگان که موجب تسلط سیاسی،اقتصادی،فرهنگی و نظامی آنها بر مسلمانان می شود،حرام اعلام می کند.

_آیت الله روح الله موسوی خمینی رهبر سابق ایران در "تحریرالوسیله" تاکید می کند که جمهوری اسلامی باید در سیاست های خارجی خود از " قاعده نفی سبیل " تبعیت کرده و در اجرای آن جدیت داشته باشد.

_اصل ۱۵۲ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران بر اساس این قاعده تدوین شده است و در این اصل می خوانیم:سیاست خارجی ایران باید بر اساس نفی هرگونه سلطه‌جویی و سلطه‌پذیری تنظیم شود.

حال آنچه که در جمهوری اسلامی به عینه می بینیم،اینکه:

آیه قرآن با برقراری ارتباط سیاسی،نظامی،فرهنگی و اقتصادی ایران با ارمنستان نقض می شود چون این کشور خاک مسلمانان را در قره باغ اشغال کرده و تسلط نظامی بر این منطقه با حمایت ایران پیدا کرده است.

این قاعده با اعطای مجوز برای ارامنه جهت سر دادن شعار علیه مسلمان در تهران(مرگ بر تورک)هم زیر پا گذاشته می شود و در واقع اصل ۱۵۲ قانون اساسی این کشور اجرا نمی شود.
فقها و مجتهدان در قم با سکوت خود در این رابطه بر نقض مفاد کلام قرآن و سخن رهبر سابق ایران مهر تایید می زنند و این مجتهدان بجای حق،عدالت،اسلام و...بیشتر شیخ صنعان را در اذهان تداعی می کنند که چگونه بر تبدیل شدن مساجد مسلمانان به خوک دان های ارامنه سکوت کرده اند.

توضیح: حکایت شیخ صنعان، حکایت مجتهد مسلمان است که بخاطر غمزه یک دختر رومی واجبات را ترک می کند و به میگساری می پردازد و به "خوک چرانی" مشغول می گردد.