حلقه دوستان و هوادارن سیدجواد طباطبایی که به گروه ایرانشهری مشهورند حرفهای بیاساس زیاد میزنند. آنها براین باورند که اصلا در ایران چیزی به نام قومیت یا ملیت یا اقلیت وجود ندارد و همه گروههایی که با این عناوین از آنها یاد میشود حتی عربها و ترکها نیز آریاییهایی هستند که تحت تاثیر اقوام مهاجم قرار گرفتهاند.
آنها بحث محروم بودن مناطق مرزی را نیز دورغ و فضاسازی رسانهها میدانند و بر این باورند که شهرهای مرند و مراغه توسعه یافتهتر و پیشرفتهتر از اراک و قماند و در مورد بلوچستان هم میگویند که دولت تاکید ویژهای برای پیشرفت آن منطقه دارد ولی مردم محلی استقبال نمیکنند.
این گروه بدون کوچکترین شک و شبههای نژادپرست هستند و از بیان اظهارات نژادپرستانه خودشان در دانشگاه و مطبوعات ابایی ندارند. یکی از این افراد دکترجعفر جمشیدیراد؛ استاد علوم سیاسی دانشگاه آزاد تبریز است. اگر دانشجویی در کلاسهای درس وی ترکی صحبت کند، ایشان با عصبیت خاصی به او میگوید: «برو دهانت را آب بکش، کلاس من جای ترکی بازی نیست».
با وجود این همه گزافهگویی شاید مباحث قابل تاملی نیز در گفتههای آنها یافت شود. برای مثال جمشیدیراد در یکی از مصاحبههای خود گفته بود که در آذربایجان یک داعیه حکومتی شکل میگیرد و مجریان آن از ترس سرکوب حکومتی در خفا پیش میروند و امثال من در حال خفه شدن هستیم.