در حالیکه تیم محبوب تراختور تا قهرمانی فقط یک گام فاصله داشت و در مصاف با تیم‌های ضعیف ته جدولی مثل سپیدرود و پیکان قهرمانی در روی کاغذ برای این تیم مسجل بود و در حالیکه هواداران کمربندها را برای پرواز بسوی قهرمانی بسته بودند در کمال ناباوری شاهد سقوط آزاد این تیم شدند.

با شوک اول و باخت پر حاشیه تراختور به سپیدرود به قدر کافی روحیه پرشورها لطمه دید و تنها برد خانگی مقابل پیکان می‌توانست تا حدودی این ضایعه را تسکین دهد.

چند مورد از حساسیت این بازی و به تبع آن نظرات مردم قبل از مسابقه چنین بود.

- فوتبال را هم سیاسی کرده‌اند و نمی‌گذارند تراختور قهرمان شود.

- همه چیز در تهران مهندسی می‌شود باید که یکی از دو تیم پایتخت قهرمان شود...

- انشاله که تراختور پیروز شود اما در هر حال از فحاشی و تنش پرهیز شود...

بخاطر حساسیت‌های این بازی و پیش‌بینی جو ناآرام استادیوم سهند مأموران انتظامی نیز سخت گیری‌های فوق العاده را در دستور کار داشتند...

در ابتدای بازی شعرها و شعارهای خاص هواداران تراختور و تشویق‌های بازیکنان تیم خودی بیشتر حاکم بود اما در ادامه بازی با نگرانی از نتیجه بازی فحاشی‌ها بیشتر شنیده می‌شد.

ناسزاگویی‌ها به داوران، بازیکنان حریف و حتی بازیکنان خودی نشان از تزلزل روحیه و وارد شدن شوک غیره منتظره دیگری داشت.

گرچه اصولا من مخالف بددهنی هستم حتی گاه پیش نوجوانانی که همراه ما بودند احساس شرم می‌کردم اما در آن شرایط شاید برای تخلیه فشار عصبی اکثر تماشاگران این تنها راه ممکن بود.

در برابر این شوک‌های ناباورانه یا باید مثل برخی از عزیزان در جا سکته زد یا امثال من چند روز سردرد بگیرد یا مثل خیل کثیری داد و فریاد کرد...

اما بعد از بازی این التهاب‌ها به درگیری بین تماشاگران و نیروهای انتظامی منجر شد.

گرچه زحمات مأموران در برقراری نظم و امنیت قابل درک و احترام است اما گاه برخوردهای غیرضروری و خشن چهره ناخوشایندی از این مجموعه را هم نشان می‌دهد که در این رابطه انتقادات فراوانی تا کنون بیان شده است...

در مجموع می‌توان گفت که رفتار عصبی تماشاگران هر چند گاها قابل توجیه و دفاع نیست اما بی دلیل هم نبوده است.

فقط این اتفاقات تلخ نباید به هیچ وجه به رابطه عاشقانه این تیم و هواداران خللی وارد کند چیزیکه رقیبان و دشمنان تراختور و آزربایجان دقیقا به دنبال آن هستند.

حضور پر معنی و همبستگی هميشگی و عاشقانه حول پرچم تراختور برای ما مهم‌تر از یک جام فلزی است.

شاید هیچکس به اندازه آتا زنوزی از اوضاع این تیم و حاشیه‌های آن ناراحات نباشد اما بی شک این تیم و هواداران پر شور و شعور آن از این امتحان سخت نیز گذر خواهند کرد.