چهل سال از حکومت رژیم جمهوری اسلامی ایران بر ملل محصور در این جغرافیا می گذرد.ایدئولوژی ظاهری به اصطلاح اسلامی توان تغذیه فکری و ایدئولوژیکی دموکراتیک لیبرالی در چهار چوب اندیشه های اسلامی را بر ملت های غیر فارس و حتی فارس را نداشت و ندارد.اندیشه های پرپیچ و خم سیاسی تحمیل شده بر ملل را در طول چهل سال در کارنامه خود دارد.

آجرهای خامی که حاصل چهل سال از حکومت خود در این کشور به ردیف در آورده پوسیده می بیند و هر لحظه احتمال ریزش را پیش بینی می کند.خاتمی از کهنه کاران سیاست رنگین بر اساس تفکرات نژاد پرستانه و پان آریایسم محور، طرحی را به میان می گشد که بتواند زمان لازم را برای بازگشتن به ایران شهری طباطبایی و امتیاز دهی قوام السلطنه ای را برای بازپس گیری مستعمرات خود، در پسا ایران امروزی داشته باشد.

غافل از آنکه ملت ها بیدار شده اند حقوق ملی را درک می کنند.طرح فدرالیسم خاتمی نقطه خروج از بحرانهایی که قریبان گیر دولت جمهوری اسلامی شده است. طرح فدرالیسم، رهیافتی بر ادامه استعمار ملت ها در لوای یک دولت است.ملت ها نه به اصلاح طلب اعتقاد دارند و نه به اصول گرا.چون هر دو را از میوه های یک تفکر و یک ایدئولوژی مستعمره ای می دانند.