ایران اگر این همه مدیر فاسد نداشت، حتی اگر با این سیستم سراسر ناکارآمد مواجه نبود و حتی اگر می‌توانست تحریم‌ها را دور بزند، باز هم شاید کثرت بیش از حد بانک‌ها و موسسات مالی می‌توانست این کشور را از پا درآورد. اکثر این بانک‌ها کاری جز جمع آوری سرمایه‌های مردم در صندوق‌های خودشان و ممانعت از بکارگیری آنها در چرخه تولید ندارند.

تولید ناخالص داخلی کره‌جنوبی و ترکیه به ترتیب سه و دو برابر ایران است ولی تعداد بانک‌ها و موسسات مالی ایران سی برابر کره‌جنوبی و بیست برابر ترکیه است. این ارقام در مقایسه با کشورهای اورپایی و آمریکایی عجیب‌تر هم می‌شود. تولید ناخالص داخلی برزیل و کانادا به ترتیب شش و چهار برابر ایران است در حالیکه تعداد بانک‌ها و موسسات مالی ایران ۶۵ برابر برزیل و ۵۳ برابر کاناداست. علت افزایش قارچ گونه این بانک‌ها چیزی جز زالوصفتی برخی‌ها نیست ولی چرا به اصطلاح دلسوزان نیز کاری به این افزایش موسسات مالی ندارند؟

تقریبا ده سال پیش بانکی به نام جوانان خیّر به دلیل اعطای وام‌های کم‌بهره و رضایت مشتریان از نحوه ارائه خدمات، خیلی زود به یکی از پرطرفدارترین بانک‌های ایران تبدیل شد. آن بانک در امور خیریه مانند بازسازی مناطق زلزله زده قره‌داغ و بازگشایی موسسات آموزشی برای دانش‌آموزان کنکوری نیز پیش قدم شد. ولی خیلی زود سناریوی فضاسازی بر علیه آن بانک و مدیرانش کلید خورد. جالب اینکه این شکایات از طرف متولیان امور بانکی و مالی ایران نبود و محافل پان‌ایرانیست و سایت‌های وابسته به آنها به عنوان مدعی‌العموم به گردآوری و تنظیم شکایات پرداختند. برخورد قضایی با جوانان خیّر هم شدید بود. مصادره اموال، دستگیری همه مدیران و احکام سنگین حبس به سراغ آنها رفت و یکی از مدیرانش در حمام بند دوازده زندان تبریز درگذشت.

چند روز پیش محمد خاتمی سخنانی در مورد مناسب بودن فدرالیسم برای ایران بیان فرمودند. این اظهارت باعث خشم سیدجواد طباطبایی؛ پاسدار اعظم شوونیسم ایرانی شد. آنها با هرچیزی که ممکن است گامی برای ترقی اقلیت‌های ملی و مناطق پیرامونی ایران باشد مخالفند. فراموش نمی‌کنیم که در میان ۹۱۲ بانک و موسسه مالی ایران جوانان خیّر تنها بانکی بود که به مرکزیت تهران اداره نمی‌شد و مرکز آن در تبریز قرار داشت و از نظر محافل پان‌ایرانیست در صورت موفقیت می‌توانست به مشوّق و تمرینی برای فدرالیسم بانکی و مالی آذربایجان بدل شود و باید برچیده می‌شد. ولی از نظر دلواپسان شوونیسم ۹۱۲ بانک و موسسه دیگری که سرمایه‌های همه ایران را جمع کرده و در صندوق تهران نهان می‌کنند و به کنترل کننده و ویران کننده جریان پولی و مالی اقلیت‌های ملی ایران و مناطق پیرامونی بدل شده‌اند حتی اگر مسبب نابودی تولید هم باشند، همان بهتر که باشند.