سال ۲۰۱۸، تبریز بعنوان پایتخت گردشگری کشورهای اسلامی انتخاب شده‌ بود. اما این اتفاق به تلخ‌ترین تجربه دیپلماسی شهری تبریز تبدیل شد. اختصاص بودجه‌های نامعلوم و استعفای مسئول آن (علی موسوی) بعد از گذشت شش ماه و ولخرجی شهرداری تبریز در هتل همای تهران، بی‌مهری‌های دولت در قبال تبریز از جمله کارهایی بود که باعث شد تبریز ۲۰۱۸ عملا بایکوت شود.

برای مثال آثار تاریخی و طبیعی تبریز که قرار بود باعث جذب گردشگر و توریست از کشورهای جهان اسلام شود، لطمات سنگینی در این سال به‌خود دید. حفاری سنگین محوطه ارک، لوله‌کشی مسجد کبود، مدفون شدن مقبرةالشعرا بین بتن و سیمان و نامعلوم بودن وضعیت ربع رشیدی که ماه‌ست در دست کاوش باستان‌شناسان آلمانی‌ست، از جمله آن کارهاست. حتی برگزاری جلسات و نشست‌های ملی ستاد سیاست‌گذاری« تبریز ۲۰۱۸» باحضور رئیس سازمان میراث کشور در تهران و تبریز نیز راه به جایی نبرد و دولت نیز که وعده‌ی ۷۰۰ میلیارد تومانی برای تبریز ۲۰۱۸ داده بود، ریالی خرج نکرد و در مقابل از تبلیغ و زمینه‌سازی برای هدایت تورهای گردشگری به تبریز امتناع کرد.

اما تبریز ۲۰۱۸ به پایان رسید. بد نیست سفری کنیم به آن سوی رود ارس(آراز چایی) و باکو ۲۰۱۹ را مشاهده کنیم تا کم لطفی های تهران را در حق تبریز بهتر درک کنیم.

باکو ۲۰۱۹:

باکو از جمله شهرهای زیبای دنیا به‌شمار می‌رود تا جایی‌‌که با گذشت زمان خود را بیشتر به اثبات می‌رساند. از برگزاری اولین مسابقات ورزشی اروپا(المپیک اروپا) در سال ۲۰۱۵ تا برگزاری مسابقات اتومبیل رانی جایزه بزرگ فرمول ۱، اختصاص پایتخت گردشگری کشورهای جهان اسلام و از جمله برگزاری دیدار فینال لیگ اروپا (جام یوفا) فصل ۲۰۱۸/۱۹ در ورزشگاه المپیک باکو در سال ۲۰۱۹ از جمله پتانسیل‌های این شهر می‌باشد.

ورزشگاه المپیک باکو بعنوان خانه تیم فوتبال قاراباغ با گنجایش ۶۸۷۰۰ تماشاگر میزبان بازی بین آرسنال و چلسی خواهد بود. این بازی روز چهارشنبه هفت بعد (۲۹ می ۲۰۱۹) برگزار خواهد شد.

این دو رویکرد تنها مقایسه‌ی ساده‌ای در استفاده از فرصت‌های ایجاد شده بین دوشهر، در دو سوی رود ارس است، دو شهر از دیار آذربایجان که تفکرات و اتفاقات شکل گرفته در طول تاریخ باعث نزول یکی و صعود دیگری شده است.