چاپ تصاویر و رسم شاهان و پرچم بر روی لیوان ها و اشیای گرانقیمت در مشرق زمین و مخصوصا در میان تورک ها از سابقه ای به قدمت تاریخی برخوردار است.

معمولا افراد لوگوها و طرح های مدنظر خود را که بیشتر صبغه مذهبی،ملی و یا خاطراتی داشته است برای هنرمندان می دادند تا از این طریق بهداشت فردی خود را بهتر رعایت کرده باشند. همچنین با خوردن چای،شراب،آب و... در فنجان های شخصی خودشان بیشتر احساس لذت و خوشحالی می کردند.

چاپ آیه و ان یکاد،آیه الکرسی،سوره عصر،سخنان قصار ائمه اطهار،شاه اسماعیل،نادرشاه و شاهان قاجار در ممالک محروسه(ایران)بسیار رایج بوده است. همچنین حکاری تصاویری با مفاهیم عاشق و معشوقی از جمله لیلی و مجنون هم از اقبال عمومی در میان تورک ها برخوردار بوده است. بعنوان مثال علی آقا واحد عکس معشوقه خود را بر روی فنجان شراب خود رسم کرده و مدام در آن شراب می خورده است و شعری به مطلع مصرع زیر در این رابطه سروده است:

"بیز عکس رخ جانانی،پیمانه ده گوردوک"

چون درونمایه ملت تورک عشق به خداوند،قرآن کریم،قهرمانان ملی،مذهبی و شاهان تورک بوده است. لذا با رسم تصاویر آنان بر روی فنجان های شخصی همیشه در حال ذکر و تجدید خاطره بوده اند.

اینکه یک هنرمند فاشیست فارس(!) در سالروز صدور فرمان مشروطیت تصویر مظفرالدین شاه را در سنگ توالت رسم و به قیمت ۵۰ میلیون تومان به فروش گذاشته است،جای تعجب ندارد. چون هر ملت بر اساس سابقه تاریخی،جوهره ذاتی،ذهنی و عینی خود به مسائل مختلف می نگرد.

آرمان و درخت مشروطیت توسط تورک ها و به فرماندهی ستارخان پیروز شد و به میوه نشست. اما انگلستان توانست آرمان مشروطیت را توسط رضاخان و دیگر عمله های فارس به سنگ توالت تبدیل کند و صد سال است هنوز فارس ها با دیکتاتوری حکومت می کنند و تن به مشروطیت نمی دهند. طبیعی است هنرمند منسوب به این قوم فاسیستی، برای شاهی که حتی بدون اینکه یک قطره خون بریزد قدرت خود را با مردم تقسیم کرد،چنین خواهد نگریست. چون ذات درک و فهم این پان آریائیست ها از همین سنگ های توالت تشکیل شده است.
یادآوری می کنیم برای اولین بار در تاریخ ایران این مظفرالدین شاه و شخصیت دموکراتیک قاجار بود که القابی همچون ظل الله،شاهنشاه،قبله عالم را حذف و به جای آنها واژه های قانون،مجلس،انتخابات،مردم و... را وارد قاموس ادبیات سیاسی ایران کرد.