اخیراً مدیر کل آموزش و پرورش استان آذربایجان شرقی خبر از اجرای آزمایشی تدریس زبان تُرکی در برخی از مدارس این استان داده‌است. علی‌رغم این که وی هیچ اشاره‌ای به منابع درسی و انسانی این طرح ننموده‌است، شخصاً از این طرح حمایت می‌کنم و امیدوارم این طرح آغازی باشد بر پایان یک قرن نابرابری فرهنگی و زبانی در این کشور.

ممکن است بر من خرده بگیرند که چرا از طرحی حمایت می‌کنم که با وجود نزدیکی به ایام بازگشایی مدارس، هنوز نه منابع درسی آن تدوین شده و نه مدرس‌هایش مشخص گردیده‌است. جواب من به این سؤال خیلی کوتاه است: در این کشور همواره سرنا را از سر گشادش می‌زنند و ما به این امر عادت کرده‌ایم. در این کشور هیچ طرحی با مطالعات جامع و همه‌جانبه به مرحله اجرا در نمی‌آید، حتی در پروژه‌های عمرانی. مقایسه هزینه‌هایی که در کشورهای پیشرفته برای مطالعات پروژه‌های عمرانی در نظر می‌گیرند با هزینه‌هایی که در این کشور در نظر گرفته می‌شود، تازه اگر هزینه‌ای در نظر گرفته‌شود، حاکی از آن است که در این کشور ابتدا باید کاری را شروع کرد و بعد به جوانب و نارسایی‌های احتمالی آن پرداخت!

بنابراین، این کار باید از یک جایی شروع شود و در مراحل اجرایی کمبودها و نارسایی‌هایش آشکار شود! می‌دانم که از سال‌ها پیش اساتیدی که با اداره کل آموزش و پرورش استان آذربایجان شرقی در ارتباط بودند نسبت به تهیه و تدوین متون آموزشی زبان تُرکی آذربایجانی اقدام کرده‌اند. امیدوارم مدیریت محترم آموزش و پرورش استان، کارهای آن دوستان را نادیده نگیرد و در این طرح از تجربیات آن‌ها و کتاب‌هایی که تهیه کرده‌اند استفاده نماید.

می‌دانم که در بدنه آموزش و پرورش کم نیستند معلمانی که با زبان و ادبیات تُرکی آشنایی دارند. می‌توان در کوتاه‌مدت با برگزاری یک دوره آموزشی برای آن‌ها این امر خطیر را به آن‌ها محول کرد ولی در بلند مدت باید حتماً معلمانی برای این کار استخدام شوند که این زبان را به صورت آکادمیک آموخته‌اند که خوشبختانه زمینه‌های این امر فراهم شده‌است و اکنون چندین سال است که رشته زبان و ادبیات تُرکی اذربایجانی در دانشگاه تبریز دایر شده‌است و فارغ‌التحصیلان این رشته تحصیلی، شایسته‌ترین افراد برای استخدام در وزارت آموزش و پرورش به منظور اجرای طرح مزبور هستند.