الزام اولیه آن است که همه ایرانیان یکدیگر را به رسمیت بشناسند و هیچ ملتی خودبرترپنداری نکند .

تا وقتی در داخل کشور به یک سیستم عدالت محور نرسیم ، صحبت از جهانی شدن ، آب در هاون کوبیدن است .‌

الزام جهانی شدن و حفظ موقعیت ژئوپولتیک در جهان بستگی زیادی به تبدیل سیاست تهدید پنداری ایرانیان به فرصت سازی آنان است .

ترکان ایران پتانسیل عظیمی برای ایجاد رابطه با دنیای تورک هستند . عربها نیز پله بزرگی برای ایجاد رابطه با جهان عرب خواهند بود . ترکمن ها و بلوچ ها و ... عزیزان اهل تسنن نیز در ایجاد و حفظ ارتباطات گسترده با بخش بزرگ جهان اسلام بسیار مفید هستند .

شهروندان کلیمی و مسیحی ایران در راستای ایجاد و حفظ روابط با دنیای غرب بسیار کارآمد خواهند بود .

پس قدم اول و الزام نخست آن است که حاکمیت نگاه تهدیدپندار و تئوری توطئه و نظریه مزخرف ایرانشهری را که به ویرانشهری انجامیده است کنار بگذارد
و بر مبنای تفاهم و فرصت پنداری عمل کند .

وانگهی تا وقتی شهروندان ایران خود تهدید محسوب می شوند سخن گفتن از جهانی سازی بیشتر شبیه شوخی است.

طرفه آنکه جهانی سازی در راستای سیاست های خودبرترپنداری غرب ایجاد شده و حل آن بعد از حل مساله داخلی با کشورهای غیرمتعهد عملی خواهد بود .