اخیرا در آمریکا نشستی با احزاب و گروه ها به منظور ترسیم حرکتی واحد علیه حاکمیت ایران برگزار شد .اینجانب بر اساس برخی اخبار مطلع شدم که این نشست از طرف سازمان مجاهدین خلق ایران برگذار شده و به منظور سرپوش گزاری و فریب احزاب سعی نمودند اسم مجاهدین به طور زیرکانه مطرح نباشد تا بتوانند اهداف و استراتژی خود را جلو ببرند.

گرچه قبل از آن برخی احزاب سرشناس پی به ماهیت زیرکانه و در عین حال خلاف عرف سیاسی این نشست پی برده و اطلاع رسانی نمودند اما این افشاگری چندان هم تاثیر مثبت در اذهان برخی شخصیت‌ها و تشکل ها نداشت و بلاخره این نشست جنجالی برگذار شد و برخی از تشکل های آذربایجانی نیز در آن شرکت نمودند و در مقابل عمل انجام شده مجبور به اعتراض و حتی تهدید به خروج از آن نمودند .ظاهراً از مجموع هیجده بند ارائه شده از طرف این گروه ، دو مورد آن که مستقیما حرکت سیاسی و مدنی آذربایجان و سایر قومیت ها و ملت ها را تحت‌الشعاع قرار می داد تا حدی تعدیل شده است و این تنها دستاورد این نشست بوده است.

روشن است که ابتکار عمل در این میان در دست مجاهدین بوده و این احزاب صرفا حاشیه بر متن بوده اند .در واقع لابی گری مجاهدین بسیار قوی تر از این تشکل ها می باشد. اما پاشنه آشیل این سازمان عدم مقبولیت در بین آحاد مردم ایران و حتی خارج نشینان می باشد .این عدم مقبولیت را سازمان سعی دارد با برگزاری گردهمایی ها و دعوت از شخصیت های سیاسی آمریکا به نوعی جبران و موجه کند .اما علی رغم تمامی این موارد ،سازمان هنوز در بین سیاسیون ایرانی و احزاب گوناگون مقبولیتی ندارد .ماهیت بسته و استفاده ابزاری این سازمان از نهاد های دول خارجی و نیز بهره مندی این دولت ها از امکانات و ظرفیت های جاسوسی این گروه بر کسی پوشیده نیست . در واقع سازمان بعد از واقعه سی خرداد و مرگ موسی خیابانی کاملا تغییر ماهیت داده و تنها گزینه مورد نظر آنها به دست آوردن قدرت به هر شکل ممکن می باشد( بنا به اعتراف بریدگان از این سازمان و برخی مقالات و کتاب های نوشته شده ).

افکار و تفکرات حنیف نژاد ،سعید محسن و برخی از مجاهدین راستین که دیگر در قید حیات نیستند هیچ جایگاهی در این سازمان ندارد و خود آنها یعنی بنیان گذاران اولی ، نیز تبدیل به ابزاری برای موجه نمودن تحرک سیاسی و مسلحانه آنها شده است . در واقع این سازمان دچار یک تناسخ سیاسی شده و تنها برای زنده ماندن در سیاست تقلا می کند .لذا رفتن چنین تشکل های به این کنفرانس نه تنها اشتباه اساسی ، بلکه نوعی مشروعیت سازی برای سازمان می باشد.

سازمان مجاهدین خلق یک مرده سیاسی است و بیش از آنکه در افکار مردم ایران تفکرات آنها زدوده شود در اندیشه سیاسی غرب برای فردای ایران جایگاهی نداشت و ندارد . تفکرات آنها هیچ سنخیتی با خواسته های تورکان ایران و آذربایجان ندارد .اعضای آنها بیش از آنکه جمهوری اسلامی برایشان دیوار حایلی به نام زندان بسازد ، در اشرف و آلبانی برای خود ساخته اند . مجاهدین هرجا که بروند بدون این دیوار حایل زنده نخواهند بود.