این بگم بگم اگر مبارزه ای است تن به تن در میدان کار و زار ، بکار برده می شود، اگر تهدیدی است توخالی و یا بلوف، توخالی بودن ان مشخص است به خصوص توپ انداز بهتر از همه از خالی بودن توپش اگاه است و اگر طرف دزد و فاسد را می ترساند،خودش بیشتر و بدتر از طرف می ترسد به قول ان ضرب المثل از توپ و یا سلاح خالی دو طرف می ترسند !

این بگم بگم یک تئوری امتحان داده و از نظر اجتماعی و یا امنیتی طشت رسوایی ان بر بام زده شده است. بگذارید از جز به کل برسیم، شاید بیست سال قبل بود،یک رئیس کل انقلابی به استان امده بود، مامورین مبارزه با مفاسد اجتماعی را به خانه ها و ارایشگاههای زنانه و محل های کسب عکاسی و فیلم برداری می فرستاد و از توی فیلم ها افراد ضد امنیتی و ضد انقلابی را شناسایی میکرد، یکی از انها که شناسایی شده بود، من بودم .
روزی مرا به دفتر خود احضار کرد و گفت: فلانی در بررسی های مفسده برانگیز از نظر انقلاب و اجتماع به فیلمی دست پیدا کردیم که ان را من گرفتم ( اینجا را دروغ می گفت برای هر بخش یک نسخه تکثیر شده بود که یکی هم سهم دادگستری بود، ادامه داد: نگران نباش ان فیلم دست من است به هیچ کس هم نمی گویم، خدا را شکر که به دست خودم افتاد اگر به دست اداره...می افتاد چکار میکردی؟ گفتم حاج اقا مسخره گی هم حدی دارد از کسی فیلم پیدا می کنند که کاری را که کرده، منکر شود و بگویند فیلم داریم! من در این شهر با مردم زندگی می کنم هم به مجلس عزایشان می روم و اگر دعوت کنند به مجلس عروسی و جشن انها می روم، در ثانی با این حساب که نقل می کنی قرار نیست مرا لو بدهی می خواهی امتیاز بگیری! من اگر قرار بود به این چرندیات و جفنگیات و خزعبلات، خودم و یا وجدان خودم را بفروشم، همان تهران می ماندم و به بزرگان تعظیم میکردم و نه به بورژوازی خرده پا! بفرست تهران بنویس این قاضی به عروسی همسایه خود رفته است، من میدانم و تهران !
این همان نوعی بگم بگم بود که در ادارات و نهاد های دولتی بازوی ریاست و حکومت کردن بود رئیس کل مذکور، دنبال ادم سالم نبود ، دنبال دزد ها بود که بتواند انها را برای خود عبد و بنده بسازد و بتواند خود مستفیض شود، کسانی را دور و بر خود جمع میکرد که همان در زمان حکومت خود، دستگیر و افشا می شدند. این ها بازی است، به خصوص بازی و نمایشنامه شالارتان های دزد و فاسد، بگم بگم سیستم دزدی و فساد است، هرگز گفته نمی شود، برای ترساندن افراد دیگر است ارتقائ ان به افرادی نظیر احمدی نژاد که بزرگترین فساد اداری در ان زمان اوج گرفت، نشان استفاده از این واقعه به منزله یک سلاح بود.
این اسلحه در واقع از حکومت هاشمی رفسنجانی پایه گذاری شد،و همچنان رشد کرد و به خاتمی رسید و الان نیز به روحانی و تمامی دوایر و ادارات دولتی، این نمایشنامه و این شناسنامه یک سیستم اداری شده است و رفته رفته به ( من سند دارم - اسناد دست من است) خوب اگر واقعا مسئله به این سادگی است، پس همه چیز حل شده است، تو طبق وظیفه ان اسناد را به مرجع قضایی می دهی و او نتیجه را پس از رسیدگی اعلام می کند یا می گوید اسناد جعلی بوده، نه سعادت و نه بهادری اختلاسی ندارند و یا انها را محکوم می کند. انکه واقعا خجالت اور و شرم اور است که یک مسئول دولتی و یا قضایی فرق نمی کند اعلام کند که گویا سینه اش اسرار سوزناک، ژن های معیوب و رانتیرهای عقب مانده ذهنی زاده های مستخدمین کشور است.
شرم اور است که یک مسئول دولتی بگوید کسانی از ما باج می خواهند، خوب نده! تو هم باج می دهی و هم تعریف و تمجید کننده از خود جمع می کنی و از سرسید احمد خان های ماردینی و فلافل فروش واقوام قوچانی سود می بری و دو قورت ونیم ات باقی که گویا باج می دهی خوب نده! باج را از بزرگ وکوچک در این استان هر که بخورد باید تو بپردازی خوب نپرداز دیگه ننه من غریبم چه صیغه ای است؟
اگر حکومتداری نمی دانی بابا جان ما دشمن نیستیم، می توانیم یادت بدهیم. اگر می بینی از مسلح شده های پ.ک.ک و یا سران عشیرت ها، ایراد میگیریم قسم به اسم جلاله اگر هرکدام از انها فقط ادعای ارضی به شهر و دیارمان نداشته باشند خدا شاهد هستند که ما مشکلی با انها نداریم، حداقل در این شهر زیسته و اندازه ده میلیون بار بهتر از شما می توانند مشکلات را حل کنند. خیلی جالب است من با والی شهرم سوال دارم و سوال می کنم، کانالهای ترور خودشان را پاره می کنند من به والی شهرم ایراد می گیرم. نگهداری اسناد به خصوص اسناد دزدی و به خصوص اسناد دزدی، والی های
سابق و حتا نمایندگان خودش جرم است. اگر نماینده ای برای صادرات و واردات و یا اگر نهادی برای تصاحب داشته های مردم و یا شهرداری و یا شورایی و یا نماینده ای برای رانتخواری پیش تو می اید باید داشته های ما را یا به خاطر ماندنت در ان پست و یا اجاره و فلان نباید باج بدهی نه برای ادارات و نه برای

نهادها ، اگر انها تابع قوانین هستند، هم بودجه دارند و هم حقوق، باج گرفتن از انها از شما چه مقاله نویس و چه خبرنگار و چه روسای سایر ادارات ، و چه اقوام شما از برادر و برادر زاده و خاله و عمه و دایی جرم است و جرم دهنده هم مثل گیرنده است ، اگر از طریق مناقصه و مزایده است باید شفاف و روشن باشد نان قرض دادن در این نظام هم همان اختلاس است. یک میلیونیم این اختلاس ها اگر در ژاپن و یا کره و مالزی اتفاق می افتاد حداقل صد والی و بالا و پایین تا کنون هارا گیری ( خودکشی ) کرده بودند !

در سرزمین ما ، این اختلاس ها در خون مسئولین قاطی شده است. نه تنها شرم نمی کنند، ادعا هم دارند من اسناد دارم -- بگم ؟ بی شرمانه هم جمله را سوالی طرح می کند. دروغ می گوید ، بگم ؟ چیه ؟ باید بگویی و اسناد را بدهی و الا مجرمی همانند همان دزد و فاسد! کجای این نوشته غیر قابل فهم است ؟

که به عوض اقدام قانونی، یانداش ها و سر سید احمد خان، ماردینی و یا پاکستانی و یا گروه هواداران پ.ک.ک. وارد معرکه می کنی ؟

ما برادر دشمن تروریسم هستیم و دشمن مسلح شده ها برای کشتار در این شهر، و دشمن تمام دزد هاو مفسدین و مسئولین نمایشنامه نویس و بازیگر !

چه استاندار سابق و سابقین و چه لاحق و لاحقین، اگر باج می دهی، دشمن این ملت هستی و اگر باج نمی دهی دشمن ما نیستی به همین سادگی است
چهل سال قبل از تو، والی هایی امدند و رفتند، چه گلی به سر ما زدند که تو نتوانی، در این چهل سال نمایشنامه این است. با اعضای شورا به خوش آمد گویی یک مسئول رفته بودیم چهل است این فرمول اجرا می شود نه گوینده ها خسته شدند و نه شنونده ها ، اقا ما یک شهر و یا یک اداره خرابه تحویل گرفیتم همه جا خراب بود از وقتی من امدم همه چیزدرست شده است !

به عضو شورا گفتم اقا جان ، این اقا امروز امده است چطور همه جا گلستان شده است ؟

قبل از تو چنین بوده و بعد از تو هم چنین خواهد بود ان استاندار قبلی دزد بوده ( البته من چنین جرئتی ندارم که چنین اتهامی بزنم ) به فرموده استاندار بعدی ، و این تکرار می شود ، من در این شهر زندگی می کنم این فرمول سالیان است مسئول قبلی کار نکرده و دزد بوده و از وقتی من امدم همه چیز درست شده است. من منتظر استاندار بعدی هستم، این حق را که دارم ؟